Konsekwencje przedawkowania leku Maviret

Przedawkowanie leku Maviret, który zawiera glekaprewir i pibrentaswir, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w przypadku zażycia zbyt dużej ilości leku. Zrozumienie tych informacji jest kluczowe dla pacjentów oraz ich opiekunów, aby mogli odpowiednio reagować w sytuacjach kryzysowych.

Spis treści

• Dawkowanie i przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Leczenie przedawkowania
• Słownik pojęć

Dawkowanie i przedawkowanie

W przypadku leku Maviret, maksymalne dawki, które były badane, wynosiły 1200 mg glekaprewiru i 600 mg pibrentaswiru. Przedawkowanie występuje, gdy pacjent przyjmuje dawki przekraczające te wartości. W badaniach klinicznych, największe udokumentowane dawki wynosiły 1200 mg glekaprewiru raz na dobę przez 7 dni oraz 600 mg pibrentaswiru raz na dobę przez 10 dni^[1].

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Maviret mogą obejmować:

• Zwiększenie aktywności AlAT – Może to prowadzić do uszkodzenia wątroby, co objawia się podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych w badaniach krwi.
• Objawy toksyczności – W przypadku przedawkowania, pacjenci mogą doświadczać różnych objawów toksycznych, takich jak bóle głowy, uczucie zmęczenia, nudności, a w rzadkich przypadkach wymioty.
• Brak objawów – W niektórych przypadkach przedawkowanie może nie prowadzić do żadnych objawów, co czyni sytuację jeszcze bardziej niebezpieczną, ponieważ pacjent może nie być świadomy problemu.

Leczenie przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Maviret, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie przedawkowania polega głównie na monitorowaniu stanu pacjenta oraz podejmowaniu działań mających na celu złagodzenie objawów. Glekaprewir i pibrentaswir nie są w istotny sposób usuwane drogą hemodializy, dlatego leczenie objawowe jest kluczowe^[1].

Słownik pojęć

• glekaprewir – inhibitor proteazy NS3/4A wirusa HCV, stosowany w leczeniu zakażeń wirusem zapalenia wątroby typu C.
• pibrentaswir – inhibitor białka NS5A wirusa HCV, który jest kluczowy dla replikacji wirusa.
• AlAT – enzym wątrobowy, którego podwyższone stężenie może wskazywać na uszkodzenie wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: http://www.ema.europa.eu