Konsekwencje przedawkowania leku Sugammadex Juta: Dawki, objawy i postępowanie

Lek Sugammadex Juta jest stosowany w celu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

W badaniach klinicznych stwierdzono jeden przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu dawki 40 mg/kg masy ciała (mc.) bez znaczących działań niepożądanych^[1]. W badaniu tolerancji u ludzi sugammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich zdarzeń niepożądanych^[1]. Jednakże, dawki powyżej zalecanych mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Sugammadex Juta mogą obejmować:

• Znaczna bradykardia – w rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu, co sporadycznie może prowadzić do zatrzymania krążenia^[1].
• Reakcje nadwrażliwości – mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny, uderzenia gorąca, pokrzywka, wysypka rumieniowata, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krwi, tachykardia, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc^[1].
• Wpływ na hemostazę – sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) oraz czasu protrombinowego, międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [PT (INR)]^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania sugammadeksu, należy podjąć następujące kroki:

• Monitorowanie pacjenta – pacjent powinien być ściśle monitorowany pod kątem zmian parametrów hemodynamicznych oraz objawów nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego^[1].
• Podanie leków antycholinergicznych – w przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii, należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina^[1].
• Hemodializa – sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej (z błoną high flux), ale nie dializy niskoprzepływowej (z błoną low flux). Po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stężenie sugammadeksu w osoczu zmniejsza się nawet o 70%^[1].

Słownik pojęć

• Bradykardia – stan, w którym serce bije wolniej niż normalnie.
• Hemodializa – metoda oczyszczania krwi z toksyn za pomocą specjalnej maszyny.
• Hemostaza – proces zatrzymywania krwawienia.
• Blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego – stan, w którym przewodnictwo nerwowe do mięśni jest zablokowane, co prowadzi do ich zwiotczenia.
• Atropina – lek antycholinergiczny stosowany w celu zwiększenia częstości akcji serca.

Podsumowanie