Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Azculem
• Badania laboratoryjne
• Dostosowanie dawki
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Azculem to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS), przewlekłą białaczką mielomonocytową (CMML) oraz ostrą białaczką szpikową (AML). W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Dawkowanie leku Azculem

Leczenie lekiem Azculem powinno być rozpoczęte i kontrolowane przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu chemioterapeutyków. Aby zapobiec wystąpieniu nudności i wymiotów, pacjentom należy podać premedykację w postaci leków przeciwwymiotnych^[1].

Zalecana dawka początkowa

Zalecana dawka początkowa w pierwszym cyklu leczenia dla wszystkich pacjentów, bez względu na początkowe hematologiczne wartości laboratoryjne, wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawane jako wstrzyknięcie podskórne, codziennie przez 7 dni, po czym następuje okres odpoczynku trwający 21 dni (28-dniowy cykl leczenia). Zaleca się leczenie pacjentów przez co najmniej 6 cykli^[1].

Kontynuacja leczenia

Leczenie należy kontynuować tak długo, jak pacjent odnosi z niego korzyści, lub do czasu wystąpienia progresji choroby. Pacjentów należy obserwować w kierunku odpowiedzi hematologicznej/toksyczności i nefrotoksyczności^[1].

Badania laboratoryjne

Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym cyklem leczenia należy wykonać próby czynnościowe wątroby oraz oznaczyć stężenie kreatyniny i wodorowęglanów w surowicy. Pełną morfologię krwi należy wykonywać przed rozpoczęciem leczenia oraz tak często, jak to jest konieczne, aby obserwować odpowiedź i toksyczność, lecz nie rzadziej niż przed każdym cyklem leczenia^[1].

Dostosowanie dawki

W przypadku wystąpienia toksyczności hematologicznej lub nefrotoksyczności może być konieczne opóźnienie rozpoczęcia kolejnego cyklu lub zmniejszenie dawki. Toksyczność hematologiczna jest zdefiniowana jako najniższa wartość (nadir) osiągnięta w danym cyklu, jeśli liczba płytek krwi ≤50,0 × 10⁹/l i (lub) bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) ≤1 × 10⁹/l^[1].

Pacjenci bez obniżonej początkowej liczby krwinek

W przypadku zaobserwowania toksyczności hematologicznej po leczeniu produktem leczniczym Azculem następny cykl leczenia należy opóźnić do czasu regeneracji liczby płytek krwi i ANC. Jeśli regeneracja nastąpi w ciągu 14 dni, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jeśli jednak regeneracja nie nastąpi w ciągu 14 dni, dawkę należy zmniejszyć zgodnie z poniższą tabelą^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Nie ma konieczności specjalnego dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku. Pacjentom z zaburzeniami czynności nerek można podawać azacytydynę bez początkowego dostosowania dawki, jednak należy ich monitorować pod kątem toksyczności. Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy uważnie obserwować w kierunku zdarzeń niepożądanych^[1].

Sposób podawania

Azculem jest podawany podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia, aby uniknąć podrażnień. Nowe wstrzyknięcia należy wykonywać w odległości co najmniej 2,5 cm od poprzedniego miejsca i nigdy nie wstrzykiwać w miejsca tkliwe, zasinione, zaczerwienione lub stwardniałe^[1].

Słownik pojęć

• Azacytydyna – substancja czynna leku Azculem, stosowana w leczeniu nowotworów krwi.
• ANC – bezwzględna liczba neutrofilów, wskaźnik używany do oceny stanu układu odpornościowego.
• Hematologiczna toksyczność – działania niepożądane leku wpływające na skład krwi.
• Premedykacja – podanie leków przed głównym leczeniem w celu zapobiegania działaniom niepożądanym.

Podsumowanie

Azculem jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu MDS, CMML i AML. Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21-dniowy okres odpoczynku. Przed każdym cyklem leczenia należy wykonać badania laboratoryjne. W przypadku wystąpienia toksyczności dawkę można dostosować. Lek podaje się podskórnie, zmieniając miejsca wstrzyknięcia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku