Wskazania do stosowania leku Rivaroxaban Farmak
Spis treści
- Wprowadzenie
- Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
- Leczenie zakrzepicy u dzieci i młodzieży
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Rivaroxaban Farmak jest stosowany w leczeniu i profilaktyce różnych schorzeń związanych z zakrzepicą. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jakie schorzenia i dolegliwości leczy oraz jakie są zalecenia dotyczące jego stosowania.
Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej
Lek Rivaroxaban Farmak jest stosowany u dorosłych pacjentów w celu profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, którzy mają jeden lub więcej czynników ryzyka, takich jak:
- Zastoinowa niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała[1].
- Nadciśnienie tętnicze – wysokie ciśnienie krwi, które może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak udar[1].
- Wiek ≥ 75 lat – starsi pacjenci są bardziej narażeni na ryzyko udaru[1].
- Cukrzyca – choroba, która wpływa na zdolność organizmu do regulacji poziomu cukru we krwi[1].
- Udar lub przemijający napad niedokrwienny w wywiadzie – wcześniejsze epizody udaru zwiększają ryzyko kolejnych[1].
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
Lek Rivaroxaban Farmak jest również stosowany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz w profilaktyce nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych pacjentów. Zalecana dawka to:
- 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie[1].
- 20 mg raz na dobę do kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP[1].
W przypadku pacjentów z dużym ryzykiem nawrotu ZŻG lub ZP, takich jak pacjenci z powikłanymi chorobami współistniejącymi, można rozważyć stosowanie dawki 20 mg raz na dobę[1].
Leczenie zakrzepicy u dzieci i młodzieży
Lek Rivaroxaban Farmak jest również stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat i o masie ciała od 30 kg do 50 kg w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz w profilaktyce nawrotów ŻChZZ po co najmniej 5 dniach początkowego pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego[1]. Zalecana dawka zależy od masy ciała:
Słownik pojęć
- Migotanie przedsionków – nieregularny rytm pracy serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi.
- Zastoinowa niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała.
- Nadciśnienie tętnicze – wysokie ciśnienie krwi, które może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak udar.
- Cukrzyca – choroba, która wpływa na zdolność organizmu do regulacji poziomu cukru we krwi.
- Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym w żyłach głębokich, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi.
- Zatorowość płucna (ZP) – stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do naczyń krwionośnych płuc, blokując przepływ krwi.
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) – stan, w którym w żyłach tworzą się zakrzepy krwi, które mogą przemieszczać się do innych części ciała.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Profilaktyka udaru, leczenie zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, leczenie zakrzepicy u dzieci i młodzieży |
| Dawkowanie | 20 mg raz na dobę (profilaktyka udaru), 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę (leczenie ZŻG i ZP), dawki dla dzieci zależne od masy ciała |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na rywaroksaban, czynne krwawienie, choroby wątroby związane z koagulopatią, ciążę i karmienie piersią, jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi |














