W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku TamisPras DUO, który jest stosowany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych u mężczyzn. Przedstawimy, jak i kiedy należy przyjmować lek, a także omówimy szczególne grupy pacjentów, które wymagają specjalnej ostrożności.
Spis treści
- Ogólne zasady dawkowania
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Ogólne zasady dawkowania
Lek TamisPras DUO należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Standardowa dawka to jedna tabletka zawierająca 6 mg solifenacyny i 0,4 mg tamsulosyny, przyjmowana raz na dobę. Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku, wedle upodobań pacjenta[1].
Szczególne grupy pacjentów
Niektóre grupy pacjentów wymagają specjalnej ostrożności podczas stosowania leku TamisPras DUO:
- Zaburzenia czynności nerek: Pacjenci z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek mogą stosować lek, jednak należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 mL/min)[1].
- Zaburzenia czynności wątroby: Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby mogą stosować lek, jednak należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Child-Pugh). Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (> 9 punktów w skali Child-Pugh)[1].
- Inhibitory cytochromu P450 3A4: Pacjenci leczeni jednocześnie umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami CYP3A4, np. werapamilem, ketokonazolem, rytonawirem, nelfinawirem, itrakonazolem, powinni stosować lek ostrożnie[1].
Sposób podawania
Tabletkę należy połknąć w całości, w stanie nienaruszonym, bez rozgryzania i żucia. Nie należy kruszyć tabletki[1]. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną tabletkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki[2].
Przeciwwskazania
Lek TamisPras DUO nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Pacjenci z nadwrażliwością na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Pacjenci poddawani hemodializie.
- Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
- Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, którzy jednocześnie są leczeni silnym inhibitorem cytochromu P450 (CYP) 3A4, np. ketokonazolem.
- Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, którzy jednocześnie są leczeni silnym inhibitorem CYP3A4, np. ketokonazolem.
- Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami żołądka lub jelit (w tym z toksycznym rozszerzeniem okrężnicy), miastenią lub jaskrą z wąskim kątem przesączania, oraz pacjenci, u których istnieje ryzyko wystąpienia tych chorób.
- Pacjenci z hipotonią ortostatyczną w wywiadzie.
Słownik pojęć
- Solifenacyna – Lek należący do grupy antycholinergików, stosowany w leczeniu objawów ze strony dolnych dróg moczowych.
- Tamsulosyna – Lek należący do grupy alfa-adrenolityków, stosowany w leczeniu objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
- Klirens kreatyniny – Wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
- Cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) – Enzym wątrobowy odpowiedzialny za metabolizm wielu leków.
- Hipotonia ortostatyczna – Nagłe zmniejszenie ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała, prowadzące do zawrotów głowy lub omdlenia.
Materiały źródłowe
| Standardowa dawka | Jedna tabletka (6 mg solifenacyny + 0,4 mg tamsulosyny) raz na dobę |
| Sposób podawania | Połknąć w całości, bez rozgryzania i żucia |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, hemodializa, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek, jaskra, miastenia, hipotonia ortostatyczna |
| Szczególne grupy pacjentów | Pacjenci z zaburzeniami nerek i wątroby, leczeni inhibitorami CYP3A4 |














