Menu

2mg – dawkowanie leku

Dawkowanie leku Polalid: Jak i kiedy stosować lek?

Lek Polalid, zawierający substancję czynną lenalidomid, jest stosowany w leczeniu różnych chorób nowotworowych, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne oraz chłoniak grudkowy. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania leku Polalid, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie dokumentów “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

Dawkowanie w szpiczaku mnogim

Szpiczak mnogi to rodzaj nowotworu, który atakuje pewien rodzaj białych krwinek, nazywanych komórkami plazmatycznymi. Dawkowanie leku Polalid w leczeniu szpiczaka mnogiego zależy od kilku czynników, w tym od tego, czy pacjent przeszedł przeszczep szpiku kostnego, czy nie.

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi – pacjenci po przeszczepie szpiku kostnego

W tym przypadku lek Polalid stosuje się w monoterapii, czyli bez innych leków, w leczeniu podtrzymującym po uzyskaniu odpowiedniego stanu po przeszczepie[1].

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi – pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu

W tej grupie pacjentów lek Polalid jest przyjmowany z innymi lekami, takimi jak:

  • Bortezomib – lek stosowany w chemioterapii
  • Deksametazon – lek przeciwzapalny
  • Melfalan – lek stosowany w chemioterapii
  • Prednizon – lek hamujący czynność układu odpornościowego

Pacjent rozpoczyna leczenie z wykorzystaniem dodatkowych leków, a potem je kontynuuje stosując sam lek Polalid[1].

Szpiczak mnogi – pacjenci poddani wcześniejszemu leczeniu

W tym przypadku lek Polalid jest przyjmowany w skojarzeniu z deksametazonem. Lek Polalid może zatrzymać progresję objawów i oznak szpiczaka mnogiego oraz opóźnić nawrót choroby[1].

Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych

Zespoły mielodysplastyczne (MDS) to grupa różnych chorób krwi i szpiku kostnego, w których obecne są nieprawidłowe komórki krwi, które nie funkcjonują prawidłowo. Lek Polalid w monoterapii stosuje się w leczeniu dorosłych pacjentów, u których rozpoznano MDS, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

  • Pacjent z powodu małej liczby czerwonych krwinek potrzebuje regularnych przetoczeń krwi (“anemia zależna od przetoczeń”)
  • U pacjenta występuje nieprawidłowość w komórkach szpiku kostnego nazywana “izolowaną nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci delecji 5q”
  • U pacjenta stosowano uprzednio inne sposoby leczenia, które okazały się niewłaściwe lub nie były wystarczająco skuteczne

Przyjmowanie leku Polalid może prowadzić do zwiększenia liczby zdrowych krwinek produkowanych przez organizm, co może zmniejszyć liczbę wymaganych przetoczeń krwi[1].

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym

Chłoniak grudkowy (FL) to powoli rosnący nowotwór złośliwy atakujący limfocyty B. Lek Polalid przyjmuje się razem z innym lekiem zwanym rytuksymabem w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym[1].

Jak przyjmować lek Polalid?

Lek Polalid należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Poniżej przedstawiamy ogólne zasady dotyczące przyjmowania leku Polalid:

  • Kapsułkę należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Nie łamać, nie otwierać ani nie rozgryzać kapsułek[2].
  • Osoby należące do fachowego personelu medycznego, opiekunowie i członkowie rodziny powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką[2].
  • Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Lek Polalid należy przyjmować w przybliżeniu o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie leku[2].
  • W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony i wypchnąć ją przez folię. Nie należy naciskać środka kapsułki, ponieważ może to spowodować jej uszkodzenie[2].

Słownik pojęć

  • Lenalidomid – substancja czynna leku Polalid, wpływająca na działanie układu immunologicznego.
  • Szpiczak mnogi – rodzaj nowotworu atakujący komórki plazmatyczne w szpiku kostnym.
  • Zespoły mielodysplastyczne (MDS) – grupa chorób krwi i szpiku kostnego, charakteryzujących się obecnością nieprawidłowych komórek krwi.
  • Chłoniak grudkowy (FL) – powoli rosnący nowotwór złośliwy atakujący limfocyty B.
  • Bortezomib – lek stosowany w chemioterapii.
  • Deksametazon – lek przeciwzapalny.
  • Melfalan – lek stosowany w chemioterapii.
  • Prednizon – lek hamujący czynność układu odpornościowego.
  • Rytuksymab – lek stosowany w leczeniu chłoniaka grudkowego.

Podsumowanie

Lek Polalid jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby oraz stanu pacjenta. Lek Polalid należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, połykać kapsułki w całości, najlepiej popijając wodą. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących przyjmowania leku oraz regularnie wykonywać badania krwi w trakcie leczenia.

Szpiczak mnogi Nowo rozpoznany – po przeszczepie: monoterapia Nowo rozpoznany – bez przeszczepu: z bortezomibem, deksametazonem, melfalanem, prednizonem Po wcześniejszym leczeniu: z deksametazonem
Zespoły mielodysplastyczne Monoterapia Regularne przetoczenia krwi Izolowana nieprawidłowość cytogenetyczna w postaci delecji 5q
Chłoniak grudkowy Z rytuksymabem
Jak przyjmować lek Połykać w całości, popijając wodą Nie łamać, nie otwierać, nie rozgryzać Przyjmować o tej samej porze każdego dnia

FAQ

Co zrobić, jeśli pominąłem dawkę leku Polalid?

Jeśli pominięto przyjęcie leku Polalid o wyznaczonej porze i od tego czasu upłynęło mniej niż 12 godzin, należy natychmiast przyjąć kapsułkę. Jeśli od tego czasu upłynęło ponad 12 godzin, nie należy przyjmować kapsułki. Należy przyjąć kolejną kapsułkę o wyznaczonej porze następnego dnia[2].

Jak długo trwa leczenie lekiem Polalid?

Lek Polalid stosuje się w cyklach leczenia; każdy cykl trwa 21 lub 28 dni. Cykle leczenia należy kontynuować do momentu przerwania stosowania leku przez lekarza[2].

Jakie są możliwe działania niepożądane leku Polalid?

Możliwe działania niepożądane leku Polalid obejmują m.in. zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne, drętwienia, mrowienia, zmniejszenie apetytu, zmienione odczuwanie smaków, zmniejszenie masy ciała, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zgaga, małe stężenie potasu lub wapnia i (lub) sodu we krwi, nieprawidłowo niska czynność tarczycy, ból nóg, ból w klatce piersiowej, duszność, zamazane widzenie, zamglone widzenie, problemy dotyczące nerek, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, zwiększenie wartości wyników badań czynności wątroby, zmiany dotyczące białek krwi, zwiększenie stężenia cukru we krwi, zmniejszenie stężenia cukru we krwi, ból głowy, krwawienie z nosa, suchość skóry, depresja, zmiana nastroju, trudności ze snem, kaszel, spadek ciśnienia krwi, niejasne uczucie fizycznego dyskomfortu, złe samopoczucie, bolący stan zapalny ust, suchość w jamie ustnej, odwodnienie[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź