Wskazania do stosowania leku Sademlip

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Sademlip jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę. Sytagliptyna należy do grupy leków nazywanych inhibitorami DPP-4, a metformina do grupy biguanidów. Wspólne działanie tych leków pomaga kontrolować poziom cukru we krwi u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2^[1].

Wskazania do stosowania

Lek Sademlip jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w następujących przypadkach:

• Monoterapia metforminą: U pacjentów, u których stosowanie maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii^[1].
• Leczenie skojarzone z pochodną sulfonylomocznika: U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i pochodnej sulfonylomocznika^[1].
• Leczenie skojarzone z agonistą receptora PPARγ: U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i agonisty receptora PPARγ^[1].
• Leczenie skojarzone z insuliną: U pacjentów, u których stosowanie stałej dawki insuliny i metforminy nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Sademlip powinno być dostosowane indywidualnie na podstawie aktualnego schematu leczenia pacjenta oraz skuteczności i tolerancji. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny^[1]. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego związane z przyjmowaniem metforminy^[2].

Przeciwwskazania

Lek Sademlip jest przeciwwskazany u pacjentów z:

• Nadwrażliwością na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Każdym rodzajem ostrej kwasicy metabolicznej, takiej jak kwasica mleczanowa lub cukrzycowa kwasica ketonowa^[1].
• Cukrzycowym stanem przedśpiączkowym^[1].
• Ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min)^[1].
• Ostrymi stanami mogącymi zmieniać czynność nerek, jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs^[1].
• Ostrą lub przewlekłą chorobą, która może spowodować niedotlenienie tkanek, taką jak niewydolność serca lub układu oddechowego^[1].
• Zaburzeniami czynności wątroby^[1].
• Ostrym zatruciem alkoholowym, alkoholizmem^[1].
• Karmiących piersią^[1].

Słownik pojęć

• Sytagliptyna – Substancja czynna należąca do grupy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Metformina – Substancja czynna należąca do grupy biguanidów, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Inhibitory DPP-4 – Grupa leków, które zwiększają stężenie hormonów inkretynowych, co prowadzi do zwiększenia wydzielania insuliny i zmniejszenia wydzielania glukagonu.
• Biguanidy – Grupa leków, które zmniejszają wytwarzanie glukozy w wątrobie i zwiększają wrażliwość na insulinę.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku kumulacji metforminy.
• GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, miara czynności nerek.
• PPARγ – Receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów typu gamma, biorący udział w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku