Spis treści
- Wprowadzenie
- Schizofrenia oporna na leczenie
- Psychoza w przebiegu choroby Parkinsona
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Monitorowanie i badania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Paxifar, zawierający substancję czynną klozapinę, jest stosowany w leczeniu specyficznych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia oporna na leczenie oraz psychoza w przebiegu choroby Parkinsona. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego dawkowanie, przeciwwskazania oraz konieczność monitorowania pacjentów podczas terapii.
Schizofrenia oporna na leczenie
Paxifar jest wskazany w leczeniu pacjentów ze schizofrenią oporną na leczenie. Schizofrenia to choroba psychiczna, która powoduje zaburzenia myślenia, emocji i zachowania. Oporność na leczenie definiuje się jako brak zadowalającej poprawy klinicznej mimo zastosowania przynajmniej dwóch różnych leków przeciwpsychotycznych, w tym atypowych leków przeciwpsychotycznych, we właściwych dawkach oraz przez odpowiedni czas[1].
Psychoza w przebiegu choroby Parkinsona
Paxifar jest również wskazany w leczeniu zaburzeń psychotycznych występujących w przebiegu choroby Parkinsona, w przypadkach, kiedy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. W leczeniu tych zaburzeń stosuje się tabletki o mocy 25 mg, 50 mg oraz 100 mg[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Paxifar należy dostosować indywidualnie. W każdym przypadku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. Stosowanie leku można rozpoczynać tylko u pacjentów, u których liczba białych krwinek (WBC) i całkowita liczba neutrofili (ANC) są prawidłowe[1]. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia niedociśnienia tętniczego, napadów padaczkowych i sedacji, konieczne jest zachowanie ostrożności podczas zwiększania dawki oraz stosowanie schematów dawkowania dawkami podzielonymi.
Przeciwwskazania
Leku Paxifar nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na klozapinę lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Inne przeciwwskazania obejmują m.in. niekontrolowaną padaczkę, ciężkie zaburzenia czynności nerek lub serca, czynne choroby wątroby oraz stosowanie leków hamujących czynność szpiku kostnego[1].
Monitorowanie i badania
Ze względu na ryzyko agranulocytozy, konieczne jest regularne monitorowanie liczby białych krwinek (WBC) i całkowitej liczby neutrofili (ANC) we krwi. Badania te należy wykonywać co tydzień w pierwszych 18 tygodniach leczenia, a następnie co najmniej raz na 4 tygodnie przez cały czas trwania leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu[1].
Słownik pojęć
- Klozapina – Substancja czynna leku Paxifar, stosowana w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz zaburzeń psychotycznych w przebiegu choroby Parkinsona.
- Schizofrenia oporna na leczenie – Schizofrenia, która nie reaguje na leczenie przynajmniej dwoma różnymi lekami przeciwpsychotycznymi.
- Psychoza – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się utratą kontaktu z rzeczywistością, halucynacjami i urojeniami.
- Agranulocytoza – Stan, w którym liczba granulocytów (rodzaj białych krwinek) we krwi jest znacznie zmniejszona, co zwiększa ryzyko infekcji.
- WBC – Liczba białych krwinek we krwi.
- ANC – Całkowita liczba neutrofili we krwi.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Schizofrenia oporna na leczenie, zaburzenia psychotyczne w przebiegu choroby Parkinsona |
| Dawkowanie | Indywidualne, najmniejsza skuteczna dawka, regularne monitorowanie WBC i ANC |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na klozapinę, niekontrolowana padaczka, ciężkie zaburzenia czynności nerek lub serca, czynne choroby wątroby, stosowanie leków hamujących czynność szpiku kostnego |
| Monitorowanie | Regularne badania WBC i ANC, co tydzień przez pierwsze 18 tygodni, następnie co najmniej raz na 4 tygodnie |














