Jak prawidłowo dawkować lek Montelukast Bluefish Pharma?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie
- Zalecenia ogólne
- Dzieci i młodzież
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Montelukast Bluefish Pharma to lek stosowany w leczeniu astmy oraz sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Jest antagonistą receptora leukotrienowego, co oznacza, że blokuje działanie leukotrienów, substancji powodujących zwężenie i obrzęk dróg oddechowych oraz objawy alergii[1].
Dawkowanie
Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej to jedna tabletka powlekana 10 mg raz na dobę, wieczorem[1]. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku[2].
Zalecenia ogólne
- Terapeutyczny wpływ: Efekty leczenia są widoczne już w pierwszej dobie od rozpoczęcia stosowania leku[1].
- Kontynuacja leczenia: Pacjenci powinni kontynuować przyjmowanie leku zarówno wtedy, gdy objawy astmy są pod kontrolą, jak i w okresach zaostrzenia astmy[1].
- Unikanie podwójnego dawkowania: Nie należy stosować Montelukast Bluefish Pharma jednocześnie z innymi produktami zawierającymi montelukast[1].
- Brak konieczności dostosowania dawki: Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek lub z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby[1].
Dzieci i młodzież
Montelukast Bluefish Pharma w postaci tabletek powlekanych 10 mg nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 15 lat. Dla młodszych pacjentów dostępne są inne formy leku:
- Dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat: tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg[1].
- Dla dzieci w wieku od 2 do 5 lat: tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg[1].
Przeciwwskazania
Nie należy stosować leku Montelukast Bluefish Pharma w przypadku nadwrażliwości na montelukast lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Ostre napady astmy: Montelukast Bluefish Pharma nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. W takim przypadku należy stosować krótko działającego ß-agonistę w postaci wziewnej[1].
- Unikanie kwasu acetylosalicylowego: Pacjenci z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy powinni unikać jego stosowania, nawet podczas leczenia montelukastem[1].
- Zdarzenia neuropsychiatryczne: U pacjentów przyjmujących montelukast zgłaszano zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym, takie jak zmiany zachowania i nastroju. W przypadku ich wystąpienia należy skonsultować się z lekarzem[1].
Interakcje z innymi lekami
Montelukast można stosować jednocześnie z innymi lekami stosowanymi w leczeniu astmy. Jednakże, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania montelukastu z lekami pobudzającymi aktywność enzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9, takimi jak fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna[1].
Słownik pojęć
- Antagonista receptora leukotrienowego – Lek blokujący działanie leukotrienów, substancji powodujących zwężenie i obrzęk dróg oddechowych oraz objawy alergii.
- Leukotrieny – Substancje chemiczne w organizmie, które powodują zwężenie i obrzęk dróg oddechowych oraz objawy alergii.
- ß-agonista – Lek stosowany w leczeniu astmy, który rozszerza drogi oddechowe, ułatwiając oddychanie.
- Enzymy CYP 3A4, 2C8 i 2C9 – Enzymy wątrobowe odpowiedzialne za metabolizm wielu leków.
Materiały źródłowe
| Zalecana dawka | Jedna tabletka 10 mg raz na dobę, wieczorem |
| Podanie | Doustne, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na montelukast lub inne składniki leku |
| Specjalne ostrzeżenia | Nie stosować w ostrych napadach astmy, unikać kwasu acetylosalicylowego |
| Interakcje | Ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami pobudzającymi enzymy CYP 3A4, 2C8 i 2C9 |














