Wskazania do stosowania leku Amolisa HCT
Spis treści
- Wprowadzenie
- Skład leku Amolisa HCT
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Amolisa HCT jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zawiera trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypina oraz hydrochlorotiazyd. Każda z tych substancji działa na różne mechanizmy regulujące ciśnienie krwi, co sprawia, że lek jest skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów, u których inne terapie nie przyniosły oczekiwanych rezultatów[1].
Skład leku Amolisa HCT
Amolisa HCT zawiera trzy substancje czynne:
- Olmesartan medoksomil – antagonista receptora angiotensyny II, który obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych[1].
- Amlodypina – antagonista wapnia, który również obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych[1].
- Hydrochlorotiazyd – tiazydowy lek moczopędny, który obniża ciśnienie tętnicze na skutek usunięcia z organizmu nadmiaru płynów poprzez zwiększenie ilości wydalanego moczu[1].
Wskazania do stosowania
Lek Amolisa HCT jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów w następujących przypadkach:
- U pacjentów, których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie olmesartanu medoksomilu i amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym[1].
- U pacjentów, którzy przyjmują lek złożony zawierający skojarzenie olmesartanu medoksomilu i hydrochlorotiazydu oraz amlodypinę w oddzielnym leku lub lek złożony zawierający skojarzenie olmesartanu medoksomilu i amlodypiny oraz hydrochlorotiazyd w oddzielnym leku[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Amolisa HCT to jedna tabletka na dobę. Tabletkę można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. szklanką wody). Tabletki nie wolno żuć. Nie należy stosować leku Amolisa HCT z sokiem grejpfrutowym[2].
Przeciwwskazania
Lek Amolisa HCT nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Uczulenie na olmesartan medoksomil, amlodypinę, hydrochlorotiazyd lub inne składniki leku[2].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek[2].
- Cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne leczenie lekiem obniżającym ciśnienie tętnicze zawierającym aliskiren[2].
- Małe stężenie potasu, małe stężenie sodu, duże stężenie wapnia lub duże stężenie kwasu moczowego we krwi, nie poddające się leczeniu[2].
- Po 3. miesiącu ciąży[2].
- Ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby, zaburzenia wydzielania żółci lub żółtaczka[2].
- Niewystarczający dopływ krwi do tkanek, z objawami takimi jak niskie ciśnienie tętnicze, słabo wyczuwalne tętno, szybka czynność serca lub wstrząs[2].
- Bardzo niskie ciśnienie tętnicze[2].
- Zwężenie lub zablokowanie drogi odpływu krwi z serca[2].
- Osłabiona czynność serca po zawale serca[2].
Słownik pojęć
- Olmesartan medoksomil – antagonista receptora angiotensyny II, który obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych.
- Amlodypina – antagonista wapnia, który obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych.
- Hydrochlorotiazyd – tiazydowy lek moczopędny, który obniża ciśnienie tętnicze na skutek usunięcia z organizmu nadmiaru płynów poprzez zwiększenie ilości wydalanego moczu.
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych i podnoszącego ciśnienie krwi.
- Antagonista wapnia – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia krwi.
- Tiazydowy lek moczopędny – lek, który zwiększa wydalanie moczu, co pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze.
Materiały źródłowe
| Skład leku | Olmesartan medoksomil, amlodypina, hydrochlorotiazyd |
| Wskazania | Leczenie nadciśnienia tętniczego |
| Dawkowanie | Jedna tabletka na dobę |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na składniki, ciężkie zaburzenia nerek, cukrzyca, małe stężenie potasu, sodu, duże stężenie wapnia, kwasu moczowego, ciężkie zaburzenia wątroby, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, osłabiona czynność serca po zawale serca |














