Jak prawidłowo dawkować lek Rivaxar?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Zalecane dawkowanie
• Kiedy rozpocząć leczenie?
• Jak przyjmować lek?
• Przyjęcie większej dawki
• Pominięcie dawki
• Przerwanie leczenia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Lek Rivaxar zawiera substancję czynną rywaroksaban i jest stosowany w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) oraz u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub chorobą tętnic obwodowych (PAD) obciążonych wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych^[1]. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Rivaxar.

Zalecane dawkowanie

Zalecana dawka leku Rivaxar to 2,5 mg dwa razy na dobę^[1]. Lek należy przyjmować mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, na przykład jedną tabletkę rano i jedną wieczorem^[2]. Lek Rivaxar można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku^[2].

Kiedy rozpocząć leczenie?

Leczenie lekiem Rivaxar po ostrym zespole wieńcowym należy rozpocząć jak najszybciej po stabilizacji ostrego zespołu wieńcowego, najwcześniej 24 godziny po przyjęciu do szpitala i w momencie, gdy pozajelitowe leczenie przeciwzakrzepowe byłoby normalnie przerwane^[1]. Lekarz powie pacjentowi, kiedy należy rozpocząć leczenie lekiem Rivaxar, jeśli zdiagnozowano u niego chorobę wieńcową lub chorobę tętnic obwodowych^[2].

Jak przyjmować lek?

Jeśli pacjent ma trudności z połykaniem całej tabletki, należy porozmawiać z lekarzem o innych sposobach przyjmowania leku Rivaxar. Tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub miękkim pokarmem, takim jak przecier jabłkowy, bezpośrednio przed jej przyjęciem^[2]. W razie potrzeby lekarz może podać rozgniecioną tabletkę Rivaxar przez zgłębnik żołądkowy^[2].

Przyjęcie większej dawki

Jeżeli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku Rivaxar, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zastosowanie zbyt dużej dawki leku Rivaxar zwiększa ryzyko krwawienia^[2].

Pominięcie dawki

Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent pominął dawkę, powinien przyjąć następną dawkę w ustalonym czasie^[2].

Przerwanie leczenia

Lek Rivaxar należy przyjmować regularnie i przez czas zalecany przez lekarza. Nie wolno przerywać stosowania leku Rivaxar bez uprzedniego porozumienia z lekarzem. W przypadku przerwania przyjmowania tego leku może zwiększyć się ryzyko wystąpienia kolejnego zawału serca, udaru lub śmierci z powodu choroby związanej z sercem lub naczyniami krwionośnymi^[2].

Słownik pojęć

• Rywaroksaban – substancja czynna leku Rivaxar, należąca do grupy leków przeciwzakrzepowych, blokująca czynnik krzepnięcia krwi (czynnik Xa).
• Ostry zespół wieńcowy (OZW) – stan obejmujący zawał serca i niestabilną dławicę piersiową, charakteryzujący się ostrym bólem w klatce piersiowej.
• Choroba wieńcowa (CAD) – choroba naczyń krwionośnych dostarczających krew do serca, prowadząca do zmniejszenia przepływu krwi i tlenu do mięśnia sercowego.
• Choroba tętnic obwodowych (PAD) – choroba naczyń krwionośnych dostarczających krew do kończyn, prowadząca do zmniejszenia przepływu krwi i tlenu do tkanek kończyn.
• Biomarkery sercowe – substancje chemiczne obecne we krwi, których stężenie wzrasta w przypadku uszkodzenia mięśnia sercowego, np. troponina.
• Przeciwzakrzepowe – leki zapobiegające tworzeniu się zakrzepów krwi.
• Stabilizacja – proces, w którym stan pacjenta ulega poprawie i staje się stabilny po ostrym epizodzie chorobowym.
• Zgłębnik żołądkowy – rurka wprowadzana przez nos lub usta do żołądka, stosowana do podawania leków lub odżywiania pacjentów, którzy nie mogą połykać.

Podsumowanie

Lek Rivaxar jest stosowany w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów po ostrym zespole wieńcowym oraz u pacjentów z chorobą wieńcową lub chorobą tętnic obwodowych. Zalecana dawka to 2,5 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować regularnie i przez czas zalecany przez lekarza. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć następną dawkę w ustalonym czasie. Nie wolno przerywać stosowania leku Rivaxar bez uprzedniego porozumienia z lekarzem.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku