Wskazania do stosowania leku Combodiab
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Combodiab to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę. Sytagliptyna należy do grupy inhibitorów DPP-4, a metformina do biguanidów. Kombinacja tych dwóch leków pomaga w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2[1].
Wskazania do stosowania
Combodiab jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w następujących przypadkach:
- Monoterapia metforminą: U pacjentów, u których stosowanie maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii[1].
- Leczenie skojarzone z sytagliptyną: U pacjentów już leczonych sytagliptyną w skojarzeniu z metforminą[1].
- Leczenie skojarzone z pochodną sulfonylomocznika: U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i pochodnej sulfonylomocznika[1].
- Leczenie skojarzone z agonistą receptora PPARγ: U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i agonisty receptora PPARγ[1].
- Leczenie skojarzone z insuliną: U pacjentów, u których stosowanie stałej dawki insuliny i metforminy nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Combodiab powinno być dostosowane indywidualnie na podstawie aktualnego schematu leczenia oraz skuteczności i tolerancji. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny[1]. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego związane z przyjmowaniem metforminy[2].
Przeciwwskazania
Combodiab jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- Nadwrażliwością na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Każdym rodzajem ostrej kwasicy metabolicznej, takiej jak kwasica mleczanowa lub cukrzycowa kwasica ketonowa[1].
- Cukrzycowym stanem przedśpiączkowym[1].
- Ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min)[1].
- Ostrymi stanami mogącymi zmieniać czynność nerek, jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs[1].
- Ostrą lub przewlekłą chorobą, która może spowodować niedotlenienie tkanek, taką jak niewydolność serca lub układu oddechowego, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wstrząs[1].
- Zaburzeniami czynności wątroby[1].
- Ostrym zatruciem alkoholowym, alkoholizmem[1].
- Karmiących piersią[1].
Słownik pojęć
- Sytagliptyna – Substancja czynna należąca do grupy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
- Metformina – Substancja czynna należąca do biguanidów, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
- Inhibitory DPP-4 – Grupa leków, które zwiększają stężenie inkretyn, co prowadzi do zwiększenia wydzielania insuliny i zmniejszenia wydzielania glukagonu.
- Biguanidy – Grupa leków, które zmniejszają stężenie glukozy we krwi poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie oraz zwiększenie wrażliwości na insulinę.
- Glikemia – Poziom glukozy we krwi.
- Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku kumulacji metforminy.
- GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, miara czynności nerek.
- PPARγ – Receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów typu gamma, który odgrywa rolę w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów.
Materiały źródłowe
| Substancje czynne | Sytagliptyna, Metformina |
| Grupa leków | Inhibitory DPP-4, Biguanidy |
| Wskazania | Cukrzyca typu 2 |
| Dawkowanie | Indywidualne, maks. 100 mg sytagliptyny na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, kwasica metaboliczna, ciężka niewydolność nerek, itp. |
| Działania niepożądane | Małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, itp. |














