Jak prawidłowo dawkować lek Phenylephrine Aguettant?
Phenylephrine Aguettant to lek stosowany w leczeniu niskiego ciśnienia tętniczego podczas znieczulenia. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym zalecenia dotyczące różnych grup pacjentów oraz sposób podawania.
Spis treści
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci
- Dawkowanie u osób starszych
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
- Sposób podawania
- Przedawkowanie
Dawkowanie u dorosłych
Phenylephrine Aguettant jest podawany wyłącznie przez personel medyczny po odpowiednim przeszkoleniu i z wystarczającym doświadczeniem. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 50 do 100 mikrogramów i może być powtarzana, aż zostanie osiągnięte pożądane działanie. Pojedyncza dawka podawana w bolusie nie powinna być większa niż 100 mikrogramów[1]. Kontynuowanie infuzji: dawka początkowa wynosi od 25 do 50 mikrogramów/min. Dawki można zwiększać do 100 mikrogramów/min lub zmniejszać, w celu utrzymania ciśnienia skurczowego krwi zbliżonego do wartości normalnej[1].
Dawkowanie u dzieci
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności fenylefryny u dzieci. Dane nie są dostępne, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci[1][2].
Dawkowanie u osób starszych
Należy zachować ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku. Ryzyko toksyczności fenylefryny zwiększa się u pacjentów w podeszłym wieku[1][2].
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne może być stosowanie mniejszych dawek fenylefryny[1][2].
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z marskością wątroby konieczne może być stosowanie większych dawek fenylefryny[1][2].
Sposób podawania
Phenylephrine Aguettant jest podawany dożylnie w bolusie lub wlewie dożylnym. Ten lek może być podawany wyłącznie przez personel medyczny po odpowiednim przeszkoleniu i z wystarczającym doświadczeniem[1][2].
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania to: ból głowy, nudności, wymioty, psychozy paranoidalne, omamy, nadciśnienie i odruchowa bradykardia. Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe i krótkie epizody napadowej tachykardii komorowej. Należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Nadciśnienie można leczyć lekami blokującymi receptory alfa-adrenergiczne, takimi jak fentolamina[1].
Słownik pojęć
- Bolus – Szybkie podanie leku w dużej dawce dożylnie.
- Infuzja – Powolne podawanie leku dożylnie przez dłuższy czas.
- Bradykardia – Zbyt wolna czynność serca.
- Tachykardia – Zbyt szybka czynność serca.
- Marskość wątroby – Przewlekła choroba wątroby prowadząca do jej uszkodzenia.
| Dawkowanie u dorosłych | 50-100 mikrogramów, powtarzane w razie potrzeby |
| Dawkowanie u dzieci | Nie zaleca się stosowania |
| Dawkowanie u osób starszych | Ostrożność |
| Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami nerek | Mniejsze dawki |
| Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby | Większe dawki |
| Sposób podawania | Dożylnie w bolusie lub wlewie |
| Przedawkowanie | Ból głowy, nudności, wymioty, psychozy, omamy, nadciśnienie, bradykardia |














