Jak prawidłowo dawkować lek Azacitidine Sandoz?

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Azacitidine Sandoz
• Przygotowanie leku do podania
• Specjalne grupy pacjentów
• Badania laboratoryjne
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wstęp

Azacitidine Sandoz to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, przewlekłą białaczką mielomonocytową oraz ostrą białaczką szpikową. W artykule omówimy szczegółowo, jak prawidłowo dawkować ten lek, jak go przygotować do podania oraz jakie badania laboratoryjne są niezbędne podczas terapii.

Dawkowanie leku Azacitidine Sandoz

Lek Azacitidine Sandoz powinien być podawany pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu chemioterapeutyków. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentom należy podać leki przeciwwymiotne, aby zapobiec nudnościom i wymiotom^[1].

• Zalecana dawka początkowa: 75 mg/m² powierzchni ciała, podawana jako wstrzyknięcie podskórne, codziennie przez 7 dni, po czym następuje okres przerwy trwający 21 dni (28-dniowy cykl leczenia). Zalecane jest leczenie pacjentów przez co najmniej 6 cykli^[1].
• Kontynuacja leczenia: Leczenie należy kontynuować tak długo, jak pacjent odnosi z niego korzyści lub do progresji choroby^[1].
• Badania laboratoryjne: Przed każdym cyklem leczenia należy wykonać testy czynnościowe wątroby, oznaczyć stężenie kreatyniny oraz dwuwęglanów w surowicy. Pełną morfologię krwi należy wykonać przed rozpoczęciem terapii oraz odpowiednio do potrzeb, ale nie rzadziej niż przed każdym cyklem leczenia^[1].

Przygotowanie leku do podania

Azacitidine Sandoz jest dostępny w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Przygotowanie leku wymaga kilku kroków^[2]:

1. Pobrać 4 ml wody do wstrzykiwań do strzykawki i upewnić się, że powietrze ze strzykawki zostało usunięte.
2. Wprowadzić igłę strzykawki zawierającej wodę do wstrzykiwań przez gumowy korek fiolki z azacytydyną, a następnie wstrzyknąć wodę do fiolki.
3. Energicznie wstrząsać fiolką, aż do uzyskania jednorodnej, mętnej zawiesiny. Po przygotowaniu każdy ml zawiesiny zawiera 25 mg azacytydyny.
4. Oczyścić gumowy korek i wprowadzić do fiolki nową strzykawkę z igłą. Następnie obrócić fiolkę do góry dnem i pobrać wymaganą ilość produktu leczniczego na właściwą dawkę.
5. Świeżą igłę do wstrzyknięć podskórnych (zalecana 25 G) mocno nałożyć na strzykawkę. Nie należy przepłukiwać igły przed wstrzyknięciem, aby zmniejszyć częstość występowania lokalnych odczynów w miejscu podania.

Specjalne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi podczas leczenia lekiem Azacitidine Sandoz^[1]:

• Pacjenci w podeszłym wieku: Brak szczególnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki. U pacjentów w podeszłym wieku występuje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, dlatego może być użyteczne kontrolowanie czynności nerek.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Azacytydyna może być podawana pacjentom z zaburzeniami czynności nerek bez dostosowywania dawki początkowej. Jeśli wystąpi niewyjaśnione zmniejszenie stężenia dwuwęglanów w surowicy poniżej 20 mmol/l, należy zmniejszyć dawkę o 50% w kolejnym cyklu.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy uważnie obserwować pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby w celu wykrycia wystąpienia działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby występującymi przed rozpoczęciem leczenia nie zaleca się szczególnej modyfikacji dawki początkowej; późniejsze modyfikacje dawek powinny być oparte na hematologicznych wartościach laboratoryjnych.

Badania laboratoryjne

Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym cyklem należy wykonać testy czynnościowe wątroby, oznaczyć stężenie kreatyniny i dwuwęglanów w surowicy. Pełną morfologię krwi należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia i odpowiednio do potrzeb w celu kontrolowania odpowiedzi i toksyczności, jednak nie rzadziej, niż przed każdym cyklem leczenia^[1].

Słownik pojęć

• Azacytydyna – substancja czynna leku Azacitidine Sandoz, stosowana w leczeniu nowotworów krwi.
• Cykl leczenia – okres, w którym pacjent otrzymuje lek, po którym następuje przerwa przed kolejnym podaniem.
• Hematologiczne wartości laboratoryjne – wyniki badań krwi, które oceniają stan zdrowia pacjenta i odpowiedź na leczenie.
• Przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych – procedura medyczna, w której pacjent otrzymuje zdrowe komórki macierzyste, aby zastąpić uszkodzone lub zniszczone komórki krwi.
• Neutropenia – stan, w którym liczba neutrofili (rodzaj białych krwinek) we krwi jest niska, co zwiększa ryzyko zakażeń.
• Małopłytkowość – stan, w którym liczba płytek krwi jest niska, co zwiększa ryzyko krwawień.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku