Dasatinib Viatris to lek stosowany w leczeniu różnych rodzajów białaczki, w tym ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) oraz przewlekłej białaczki szpikowej (PBSz). W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania oraz jak działa na organizm pacjenta.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Dasatinib Viatris
- Dawkowanie i sposób podawania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania leku Dasatinib Viatris
Dasatinib Viatris jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z:
- Nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (PBSz) z chromosomem Philadelphia (Ph+) w fazie przewlekłej (CP)[1]. PBSz to rodzaj białaczki, w której białe krwinki namnażają się w sposób niekontrolowany.
- Przewlekłą białaczką szpikową w fazie przewlekłej, w fazie akceleracji lub w fazie przełomu blastycznego w przypadku oporności lub nietolerancji na uprzednie leczenie, w tym leczenie imatynibem[1]. Faza akceleracji i przełom blastyczny to bardziej zaawansowane stadia choroby.
- Ostrą białaczką limfoblastyczną (ALL) z chromosomem Philadelphia (Ph+) oraz z limfoblastyczną postacią przełomu blastycznego PBSz, w przypadku oporności lub nietolerancji wcześniejszej terapii[1]. ALL to nowotwór białych krwinek, w którym limfocyty namnażają się zbyt szybko i żyją zbyt długo.
Dasatinib Viatris jest również wskazany do leczenia dzieci i młodzieży z:
- Nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej (Ph+ CML CP) lub Ph+ CML CP w przypadku oporności lub nietolerancji na uprzednie leczenie, w tym leczenie imatynibem[1].
- Nowo rozpoznaną Ph+ ALL w skojarzeniu z chemioterapią[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie powinno być rozpoczęte przez lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu białaczki. Zalecana dawka początkowa dazatynibu w fazie przewlekłej PBSz wynosi 100 mg raz na dobę. W fazie akceleracji, mieloblastycznej lub limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego PBSz, lub w ostrej białaczce limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) zalecana dawka początkowa wynosi 140 mg raz na dobę[1].
Dawkowanie u dzieci i młodzieży ustala się w zależności od masy ciała. Dazatynib jest podawany doustnie raz na dobę w postaci tabletek powlekanych albo proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Dawkę należy przeliczać co 3 miesiące z uwzględnieniem zmian masy ciała lub częściej, o ile jest to konieczne[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Dasatinib Viatris może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:
- Zakażenia (w tym bakteryjne, wirusowe i grzybicze)[2].
- Duszność – trudności w oddychaniu[2].
- Biegunka, nudności, wymioty[2].
- Wysypka skórna, gorączka, obrzęki[2].
- Bóle mięśni i stawów[2].
W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, niespodziewane krwawienie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem[2].
Słownik pojęć
- Przewlekła białaczka szpikowa (PBSz) – rodzaj białaczki, w której białe krwinki namnażają się w sposób niekontrolowany.
- Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) – nowotwór białych krwinek, w którym limfocyty namnażają się zbyt szybko i żyją zbyt długo.
- Chromosom Philadelphia (Ph+) – specyficzna anomalia chromosomowa związana z niektórymi rodzajami białaczki.
- Faza przewlekła (CP) – wczesne stadium przewlekłej białaczki szpikowej.
- Faza akceleracji – bardziej zaawansowane stadium przewlekłej białaczki szpikowej.
- Przełom blastyczny – najbardziej zaawansowane stadium przewlekłej białaczki szpikowej.
Materiały źródłowe
Dasatinib Viatris jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) oraz przewlekłej białaczki szpikowej (PBSz). Lek ten jest wskazany zarówno dla dorosłych, jak i dzieci w wieku co najmniej 1 roku. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 100 mg raz na dobę w fazie przewlekłej PBSz oraz 140 mg raz na dobę w fazie akceleracji lub przełomu blastycznego PBSz oraz w Ph+ ALL. Dawkowanie u dzieci ustala się w zależności od masy ciała. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, duszność, biegunka, nudności, wymioty, wysypka skórna, gorączka, obrzęki oraz bóle mięśni i stawów.














