Wskazania do stosowania leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods
Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi u dorosłych pacjentów, których ciśnienie krwi jest kontrolowane poprzez przyjmowanie amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu i dla których korzystne może być przyjmowanie jednej tabletki zawierającej wszystkie trzy substancje[1]. Lek ten łączy trzy substancje czynne, które działają synergistycznie, aby skutecznie obniżać ciśnienie krwi.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods
- Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego. Samoistne nadciśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny. Lek ten jest stosowany jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane za pomocą połączenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu, przyjmowanych w trzech oddzielnych produktach (jednoskładnikowych) lub w dwóch produktach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne (dwuskładnikowy), a drugi pozostałą substancję czynną (jednoskładnikowy)[1].
Każda z substancji czynnych w leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods pełni specyficzną rolę w kontrolowaniu ciśnienia krwi:
- Amlodypina – jest antagonistą wapnia, który powstrzymuje wapń przed przedostaniem się do ścian naczyń krwionośnych, co hamuje skurcz naczyń krwionośnych[2].
- Walsartan – jest antagonistą receptora angiotensyny II, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych i podwyższającej ciśnienie krwi[2].
- Hydrochlorotiazyd – jest tiazydowym lekiem moczopędnym, który zwiększa ilość moczu, co również obniża ciśnienie tętnicze[2].
W rezultacie wszystkich trzech mechanizmów, naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie tętnicze zostaje obniżone[2].
Słownik pojęć
- Amlodypina – antagonista wapnia, który powstrzymuje wapń przed przedostaniem się do ścian naczyń krwionośnych, co hamuje skurcz naczyń krwionośnych.
- Walsartan – antagonista receptora angiotensyny II, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych i podwyższającej ciśnienie krwi.
- Hydrochlorotiazyd – tiazydowy lek moczopędny, który zwiększa ilość moczu, co również obniża ciśnienie tętnicze.
- Samoistne nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny.
- Antagonista wapnia – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu.
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych i podwyższającej ciśnienie krwi.
- Tiazydowy lek moczopędny – lek, który zwiększa wydalanie moczu, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi.
Podsumowanie
Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, których ciśnienie krwi jest kontrolowane za pomocą połączenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu. Lek ten łączy trzy substancje czynne, które działają synergistycznie, aby skutecznie obniżać ciśnienie krwi. Każda z substancji czynnych pełni specyficzną rolę w kontrolowaniu ciśnienia krwi: amlodypina jest antagonistą wapnia, walsartan jest antagonistą receptora angiotensyny II, a hydrochlorotiazyd jest tiazydowym lekiem moczopędnym. W rezultacie wszystkich trzech mechanizmów, naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie tętnicze zostaje obniżone.
| Wskazania do stosowania | Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego |
| Substancje czynne | Amlodypina, Walsartan, Hydrochlorotiazyd |
| Mechanizm działania | Rozkurcz naczyń krwionośnych, obniżenie ciśnienia krwi |
| Przeciwwskazania | Ciąża, choroba wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz, zbyt małe stężenie potasu lub sodu we krwi, zbyt duże stężenie wapnia we krwi, dna, znacznie obniżone ciśnienie tętnicze, zwężenie zastawki aorty, wstrząs kardiogenny, niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego, cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek leczone aliskirenem |
| Możliwe działania niepożądane | Zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, senność, kołatanie serca, zaczerwienienie, obrzęk kostek, ból brzucha, uczucie dyskomfortu w żołądku po posiłku, zmęczenie, ból głowy, częste oddawanie moczu, duże stężenie kwasu moczowego we krwi, małe stężenie magnezu we krwi, małe stężenie sodu we krwi, zawroty głowy, omdlenia podczas wstawania, zmniejszony apetyt, nudności i wymioty, swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki, niemożność wystąpienia lub utrzymania erekcji |
| Zalecenia dotyczące stosowania | Zażywać codziennie o tej samej porze, najlepiej rano, połykać w całości popijając szklanką wody, można zażywać z jedzeniem lub bez jedzenia, unikać grejpfruta i soku grejpfrutowego |














