Wskazania do stosowania leku Anidulafungin Fresenius Kabi

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Anidulafungin Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych krwi i narządów wewnętrznych, znanych jako kandydoza inwazyjna. Lek ten jest przepisywany zarówno dorosłym, jak i dzieciom oraz młodzieży w wieku od 1 miesiąca do 18 lat. Anidulafungin Fresenius Kabi należy do grupy leków nazywanych echinokandynami, które są stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych^[1].

Wskazania do stosowania

Anidulafungin Fresenius Kabi jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:

• Kandydoza inwazyjna – jest to zakażenie grzybicze krwi lub narządów wewnętrznych wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida. Zakażenie to może prowadzić do poważnych komplikacji, zwłaszcza u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Decyzję o podjęciu leczenia produktem leczniczym Anidulafungin Fresenius Kabi powinien podjąć lekarz z doświadczeniem w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych^[1]. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta:

• Dorośli pacjenci – leczenie rozpoczyna się od dawki 200 mg podawanej w pierwszej dobie (dawka nasycająca). Następnie podaje się dawkę dobową 100 mg (dawka podtrzymująca)^[1].
• Dzieci i młodzież (w wieku od 1 miesiąca do 18 lat) – leczenie rozpoczyna się od dawki 3,0 mg/kg mc. (dawka nie większa niż 200 mg) w pierwszym dniu (dawka nasycająca). Następnie podawana jest dawka 1,5 mg/kg mc./dobę (dawka nie większa niż 100 mg) (dawka podtrzymująca)^[2].

Anidulafungin Fresenius Kabi należy podawać raz dziennie, w powolnej infuzji dożylnej (kroplówce). U dorosłych pacjentów infuzja powinna trwać co najmniej 1,5 godziny w przypadku dawki podtrzymującej i 3 godziny w przypadku dawki nasycającej. U dzieci i młodzieży infuzja może trwać krócej, w zależności od masy ciała pacjenta^[2].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Anidulafungin Fresenius Kabi w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – jeśli pacjent ma uczulenie na anidulafunginę, inne echinokandyny (np. octan kaspofunginy) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Anidulafungin Fresenius Kabi może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z tych działań niepożądanych zostaną zaobserwowane przez lekarza podczas monitorowania odpowiedzi pacjenta na leczenie i stanu pacjenta^[2]. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów): małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), biegunka, nudności^[2].
• Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): drgawki (napady padaczkowe), ból głowy, wymioty, odchylenia w wynikach badań krwi oceniających czynność wątroby, wysypka, świąd (swędzenie), odchylenia w wynikach badań krwi oceniających czynność nerek, nieprawidłowy odpływ żółci z pęcherzyka żółciowego do jelit (cholestaza), duże stężenie cukru we krwi, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze krwi, nagły skurcz mięśni dróg oddechowych powodujący świszczący oddech oraz kaszel, trudności w oddychaniu^[2].
• Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów): zaburzenia krzepnięcia krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca, ból brzucha, pokrzywka, ból w miejscu wstrzyknięcia^[2].
• Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zagrażające życiu reakcje alergiczne^[2].

Słownik pojęć

• Kandydoza inwazyjna – Zakażenie grzybicze krwi lub narządów wewnętrznych wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida.
• Echinokandyny – Grupa leków stosowanych w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych.
• Hipokaliemia – Małe stężenie potasu we krwi.
• Cholestaza – Nieprawidłowy odpływ żółci z pęcherzyka żółciowego do jelit.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku