Wskazania do stosowania leku Symamis: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Symamis, zawierający substancję czynną amisulpryd, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym przede wszystkim schizofrenii. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego działanie oraz zalecenia dotyczące dawkowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Symamis
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Symamis
Lek Symamis jest wskazany do stosowania w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii. Schizofrenia to długotrwałe zaburzenie psychiczne, które wpływa na sposób myślenia, postrzegania i zachowania pacjenta. Lek ten jest skuteczny w leczeniu zarówno objawów pozytywnych, jak i negatywnych schizofrenii.
- Objawy pozytywne: obejmują urojenia, omamy, zaburzenia myślenia, wrogość i urojenia paranoiczne. Symamis pomaga w kontrolowaniu tych objawów, co pozwala pacjentom na lepsze funkcjonowanie w codziennym życiu[1].
- Objawy negatywne: obejmują stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne. Amisulpryd, substancja czynna leku Symamis, pozwala również na kontrolowanie wtórnych objawów negatywnych oraz zaburzeń afektywnych, takich jak depresja[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Symamis zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie oraz od rodzaju objawów. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli: W ostrych zaburzeniach psychotycznych zaleca się dawki doustne wynoszące od 400 do 800 mg na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. W przypadku przewagi objawów negatywnych zaleca się podawanie leku w dawkach od 50 do 300 mg na dobę[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Ze względu na ryzyko wystąpienia niskiego ciśnienia tętniczego krwi i sedacji, amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności. Może być również konieczne zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek[1].
- Dzieci i młodzież: Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u młodzieży od okresu dojrzewania płciowego do 18 lat nie zostały ustalone. Stosowanie amisulprydu u młodzieży od okresu dojrzewania do 18 lat nie jest zalecane, a podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem dojrzewania jest przeciwwskazane[1].
- Niewydolność nerek: W przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć do połowy u pacjentów z klirensem kreatyniny (CRCL) w zakresie 0,5-1,0 ml/sek (30-60 ml/min) oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny (CRCL) w zakresie 0,2-0,6 ml/sek (10-30 ml/min)[1].
- Niewydolność wątroby: Nie ma konieczności modyfikowania dawki, ponieważ amisulpryd nie podlega w istotnym stopniu przemianom metabolicznym[1].
Przeciwwskazania
Symamis nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość: na amisulpryd lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 charakterystyki produktu leczniczego[1].
- Nowotwory: których wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma i rak piersi[1].
- Guz chromochłonny nadnerczy[1].
- Dzieci przed okresem dojrzewania płciowego[1].
- Wrodzone wydłużenie odstępu QT[1].
- Okres karmienia piersią[1].
- Jednoczesne stosowanie z lewodopą[1].
- Jednoczesne stosowanie z lekami, które mogą wydłużyć odstęp QT[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Symamis może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiono najczęstsze z nich:
- Bardzo często: objawy pozapiramidowe (drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, nadmierne ślinienie się, akatyzja, dyskineza)[1].
- Często: bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu, niewyraźne widzenie, wydłużenie odstępu QT, niedociśnienie[1].
- Niezbyt często: leukopenia, neutropenia, splątanie, bradykardia, nadciśnienie, przekrwienie błony śluzowej nosa, osteopenia, osteoporoza[1].
- Rzadko: agranulocytoza, złośliwy zespół neuroleptyczny, komorowe zaburzenia rytmu, zakrzepica żylna, obrzęk naczynioruchowy[1].
Słownik pojęć
- Amisulpryd – substancja czynna leku Symamis, stosowana w leczeniu schizofrenii.
- Schizofrenia – długotrwałe zaburzenie psychiczne wpływające na sposób myślenia, postrzegania i zachowania pacjenta.
- Objawy pozytywne – objawy schizofrenii obejmujące urojenia, omamy, zaburzenia myślenia, wrogość i urojenia paranoiczne.
- Objawy negatywne – objawy schizofrenii obejmujące stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne.
- QT – odstęp QT w elektrokardiogramie, który może być wydłużony przez niektóre leki, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – potencjalnie śmiertelne powikłanie stosowania leków przeciwpsychotycznych, objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami czynności autonomicznego układu nerwowego i zaburzeniami świadomości.
| Wskazania | Ostra i przewlekła schizofrenia |
| Dawkowanie | 400-800 mg na dobę, do 1200 mg w indywidualnych przypadkach |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, nowotwory zależne od prolaktyny, guz chromochłonny nadnerczy, wrodzone wydłużenie odstępu QT, karmienie piersią, dzieci przed okresem dojrzewania płciowego |
| Działania niepożądane | Objawy pozapiramidowe, bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu, niewyraźne widzenie, wydłużenie odstępu QT, niedociśnienie |














