Wskazania do stosowania leku Dipperam HCT
Tabletki Dipperam HCT są stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek ten zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, które wspólnie pomagają kontrolować ciśnienie krwi. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy Dipperam HCT oraz jakie są wskazania do jego stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Dipperam HCT
- Składniki leku Dipperam HCT i ich działanie
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania leku Dipperam HCT
Lek Dipperam HCT jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane za pomocą amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu podawanych jako trzy osobne produkty lecznicze lub jako dwa produkty lecznicze, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi zawiera pozostałą substancję czynną[1].
Składniki leku Dipperam HCT i ich działanie
Tabletki Dipperam HCT zawierają trzy substancje czynne, które wspólnie pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze:
- Amlodypina – należy do grupy antagonistów wapnia. Powstrzymuje transport jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, co hamuje skurcz naczyń krwionośnych[2].
- Walsartan – należy do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II. Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną w organizmie, powodującą skurcz naczyń krwionośnych, zwiększając w ten sposób ciśnienie tętnicze. Walsartan blokuje działanie angiotensyny II[2].
- Hydrochlorotiazyd – należy do grupy tzw. tiazydowych leków moczopędnych. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie moczu, co również powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecaną dawką leku Dipperam HCT jest jedna tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, każdego dnia o tej samej porze[1]. Lek Dipperam HCT można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Nie należy przyjmować leku Dipperam HCT razem z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż może to spowodować zwiększenie stężenia we krwi jednej z substancji czynnych – amlodypiny[2].
Przeciwwskazania
Leku Dipperam HCT nie należy stosować w następujących przypadkach:
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące[2].
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd, sulfonamidy lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku[2].
- jeśli pacjent ma chorobę wątroby, uszkodzenie drobnych przewodów żółciowych w obrębie wątroby (marskość żółciowa) prowadzące do zastoju żółci w drogach żółciowych i wątrobie[2].
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest dializowany[2].
- jeśli organizm pacjenta nie wytwarza moczu (bezmocz)[2].
- jeśli stężenie potasu i sodu we krwi jest za małe mimo leczenia mającego na celu zwiększenie ich stężenia[2].
- jeśli stężenie wapnia we krwi jest za duże mimo leczenia mającego na celu zmniejszenie jego stężenia[2].
- jeśli u pacjenta stwierdzono dnę moczanową[2].
- jeśli pacjent ma znacznie zmniejszone ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze)[2].
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub jest we wstrząsie kardiogennym[2].
- jeśli pacjent ma niewydolność serca w wyniku zawału mięśnia sercowego[2].
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie tętnicze, zawierający aliskiren[2].
Słownik pojęć
- Samoistne nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny.
- Antagonista wapnia – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu.
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych.
- Tiazydowy lek moczopędny – lek zwiększający wydalanie moczu, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi.
- Bezmoocz – stan, w którym organizm nie wytwarza moczu.
- Stenoza aortalna – zwężenie zastawki aorty, co utrudnia przepływ krwi z serca do aorty.
- Wstrząs kardiogenny – stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczać odpowiedniej ilości krwi do organizmu.
- Dna moczanowa – choroba, w której w stawach wytrącają się kryształy kwasu moczowego, powodując ból i zapalenie.
Materiały źródłowe
| Składniki leku | Amlodypina, Walsartan, Hydrochlorotiazyd |
| Wskazania | Samoistne nadciśnienie tętnicze |
| Dawkowanie | Jedna tabletka na dobę |
| Przeciwwskazania | Ciąża, uczulenie na składniki, choroby wątroby, ciężkie zaburzenia nerek, bezmocz, nieprawidłowe stężenia elektrolitów, dna moczanowa, znacznie zmniejszone ciśnienie krwi, zwężenie zastawki aorty, wstrząs kardiogenny, niewydolność serca po zawale, cukrzyca lub zaburzenia nerek przy stosowaniu aliskirenu |














