Rasagilina Synthon to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania oraz jakie korzyści może przynieść pacjentom.
Spis treści
- Wskazania do stosowania Rasagilina Synthon
- Choroba Parkinsona
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania Rasagilina Synthon
Rasagilina Synthon jest wskazana do stosowania u dorosłych w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona. Może być stosowana zarówno w monoterapii (bez lewodopy), jak i w leczeniu wspomagającym (z lewodopą) u pacjentów z wahaniami skuteczności lewodopy w wyniku efektu wyczerpania dawki[1].
Choroba Parkinsona
Choroba Parkinsona to przewlekłe, postępujące schorzenie neurodegeneracyjne, które prowadzi do utraty komórek produkujących dopaminę w mózgu. Dopamina jest neuroprzekaźnikiem, który odgrywa kluczową rolę w kontroli ruchu. Objawy choroby Parkinsona obejmują drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe oraz zaburzenia równowagi[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka Rasagilina Synthon to 1 mg (jedna tabletka) raz na dobę, przyjmowana z lewodopą lub bez lewodopy. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków[1]. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i nie przerywali leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Przeciwwskazania
Rasagilina Synthon nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub petydynę[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Rasagilina Synthon może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą bóle głowy, depresja, zawroty głowy, grypa, dyskinezy, niedociśnienie ortostatyczne, upadki, ból brzucha, nudności i wymioty oraz suchość w jamie ustnej[1]. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem.
Słownik pojęć
- Idiopatyczna choroba Parkinsona – przewlekłe, postępujące schorzenie neurodegeneracyjne, które prowadzi do utraty komórek produkujących dopaminę w mózgu.
- Dopamina – neuroprzekaźnik, który odgrywa kluczową rolę w kontroli ruchu.
- Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i innych schorzeń, które hamują aktywność enzymu monoaminooksydazy.
- Dyskinezy – mimowolne ruchy ciała, które mogą wystąpić jako działanie niepożądane leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona.
- Niedociśnienie ortostatyczne – obniżenie ciśnienia krwi podczas wstawania, które może powodować zawroty głowy.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Idiopatyczna choroba Parkinsona |
| Dawkowanie | 1 mg raz na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO lub petydyny |
| Działania niepożądane | Bóle głowy, depresja, zawroty głowy, grypa, dyskinezy, niedociśnienie ortostatyczne, upadki, ból brzucha, nudności i wymioty, suchość w jamie ustnej |














