Dokładny skład leku Dexmedetomidine Mylan: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych

Spis treści

• Wprowadzenie
• Skład jakościowy i ilościowy
• Substancje pomocnicze
• Postać farmaceutyczna
• Przechowywanie i okres ważności
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Dexmedetomidine Mylan to lek stosowany w celu zapewnienia uspokojenia u dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) oraz podczas różnych procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych z zachowaną świadomością. W niniejszym artykule przedstawimy szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych zawartych w tym leku, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co znajduje się w jego składzie.

Skład jakościowy i ilościowy

Każdy 1 ml koncentratu zawiera chlorowodorek deksmedetomidyny w ilości odpowiadającej 100 mikrogramom deksmedetomidyny. Każda fiolka o pojemności 2 ml zawiera 200 mikrogramów deksmedetomidyny (co odpowiada 236 mikrogramom deksmedetomidyny chlorowodorku)^[1]. Stężenie gotowego roztworu po rozcieńczeniu powinno wynosić albo 4 mikrogramy/ml, albo 8 mikrogramów/ml.

Substancje pomocnicze

Substancje pomocnicze to składniki, które nie mają bezpośredniego działania terapeutycznego, ale są niezbędne do prawidłowego działania leku. W przypadku Dexmedetomidine Mylan są to:

• Sodu chlorek – substancja ta jest używana do utrzymania odpowiedniego ciśnienia osmotycznego w roztworze^[1].
• Woda do wstrzykiwań – służy jako rozpuszczalnik, w którym rozpuszczone są pozostałe składniki leku^[1].

Postać farmaceutyczna

Dexmedetomidine Mylan jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (jałowy koncentrat). Koncentrat jest klarownym, bezbarwnym roztworem o pH 4,5–7,0^[1].

Przechowywanie i okres ważności

Dexmedetomidine Mylan należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Po rozcieńczeniu wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 25°C^[2].

Słownik pojęć

• Dexmedetomidyna – substancja czynna leku, stosowana w celu uspokojenia pacjentów.
• Substancje pomocnicze – składniki leku, które nie mają bezpośredniego działania terapeutycznego, ale są niezbędne do prawidłowego działania leku.
• Infuzja – metoda podawania leku dożylnie za pomocą kroplówki.
• pH – miara kwasowości lub zasadowości roztworu.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku