Jak prawidłowo dawkować lek Maracex?

W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Maracex, 20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji. Przedstawimy, jak i kiedy dawkować lek, uwzględniając różne grupy pacjentów oraz specyficzne sytuacje kliniczne. Informacje te pochodzą z dokumentów: Charakterystyka produktu leczniczego oraz Ulotka leku.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Dawkowanie dla osób starszych
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerkowymi
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami wątrobowymi
• Przerwanie leczenia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Maracex jest zindywidualizowane, co oznacza, że jest dostosowane do potrzeb każdego pacjenta. Czas trwania działania morfiny, intensywność bólu oraz przyczyna bólu mogą się różnić, dlatego dawkowanie musi być odpowiednio dostosowane^[1].

• Podanie podskórne lub domięśniowe: Dorośli: 5 – 20 mg, zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg, w razie potrzeby powtarzać co 4 godziny. Osoby w podeszłym wieku: 5 – 10 mg na dawkę. Podskórna droga podania nie jest odpowiednia dla pacjentów z obrzękiem^[1].
• Podanie dożylne: Dorośli: 2,5 – 15 mg (jeśli to konieczne, rozcieńczyć w 0,9% roztworze chlorku sodu), podawać w ciągu 4 do 5 minut^[1].
• Podanie nadtwardówkowe: Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 2-4 mg, na ogół rozcieńczona w 0,9% roztworze chlorku sodu. Po zakończeniu działania przeciwbólowego, zwykle po 6-24 godzinach, w razie potrzeby można podać nową dawkę 1-2 mg. W przypadku długotrwałego leczenia bólu u chorych na raka konieczne są zwykle większe dawki i ciągły wlew nadtwardówkowy. Dzienna dawka zwykle nie przekracza 100 mg na dobę u dorosłych, ale w niektórych indywidualnych przypadkach konieczne jest zastosowanie wyższej dawki w celu złagodzenia bólu, szczególnie w późnych stadiach choroby^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Dawkowanie leku Maracex dla dzieci jest również zindywidualizowane i zależy od masy ciała dziecka oraz jego wrażliwości na opioidy^[1].

• Podanie podskórne lub domięśniowe: 0,1 – 0,2 mg/kg (maksymalna dawka 15 mg). Podskórna droga podania nie jest odpowiednia dla pacjentów z obrzękiem^[1].
• Podanie dożylne: 0,05 – 0,1 mg/kg, bardzo powolne podanie (zalecane rozcieńczenie 0,9% roztworem chlorku sodu). Należy zachować ostrożność podczas stosowania morfiny, podczas leczenia niemowląt i małych dzieci, ponieważ ze względu na niewielką masę ciała są one bardziej wrażliwe niż normalnie na opioidy^[1].

Dawkowanie dla osób starszych

U osób starszych morfina jest wydalana wolniej, dlatego początkowa dawka powinna być mniejsza od zwykle stosowanej dawki, a kolejne dawkowanie należy ustalić indywidualnie na podstawie odpowiedzi pacjenta^[1].

• Podanie podskórne lub domięśniowe: 5 – 10 mg na dawkę^[1].
• Podanie dożylne: 2,5 – 15 mg (jeśli to konieczne, rozcieńczyć w 0,9% roztworze chlorku sodu), podawać w ciągu 4 do 5 minut^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerkowymi

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zalecane jest zmniejszenie dawki, ponieważ metabolity morfiny są wydalane przez nerki^[1].

• Umiarkowane zaburzenia czynności nerek: 75% normalnej dawki^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek: 50% normalnej dawki^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami wątrobowymi

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania morfiny jest wydłużony, dlatego morfinę należy podawać ostrożnie, a odstępy między dawkami można wydłużyć^[1].

Przerwanie leczenia

Wystąpienie zespołu abstynencyjnego może zostać przyspieszone, jeśli nagle zaprzestanie się podawania leku opioidowego. Dlatego przed planowanym odstawieniem leku, jego dawkę należy zmniejszać stopniowo^[1].

Słownik pojęć

• Zindywidualizowane dawkowanie – Dostosowanie dawki leku do indywidualnych potrzeb pacjenta.
• Podanie podskórne – Wstrzyknięcie leku pod skórę.
• Podanie domięśniowe – Wstrzyknięcie leku do mięśnia.
• Podanie dożylne – Wstrzyknięcie leku do żyły.
• Podanie nadtwardówkowe – Wstrzyknięcie leku do przestrzeni nadtwardówkowej kręgosłupa.
• Zespół abstynencyjny – Zespół objawów występujących po nagłym odstawieniu leku, na który organizm się uzależnił.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: https://leki.pl/chpl/100389756
• [2]: https://ulotka.pl/pdf/100389756