Jak prawidłowo dawkować lek Losmina?

Losmina to lek zawierający enoksaparynę sodową, stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku w różnych sytuacjach klinicznych, w oparciu o informacje zawarte w dokumentach „Charakterystyka produktu leczniczego” oraz „Ulotka leku”.

Spis treści

• Leczenie zakrzepów występujących we krwi pacjenta
• Zapobieganie tworzeniu się zakrzepów we krwi pacjenta
• Zapobieganie zakrzepom po zawale mięśnia sercowego
• Zapobieganie tworzeniu się skrzepów krwi w rurkach dializatora
• Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Leczenie zakrzepów występujących we krwi pacjenta

W leczeniu zakrzepów krwi, dawka leku Losmina wynosi zazwyczaj 150 j.m. (1,5 mg) na każdy kilogram masy ciała raz dziennie lub 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała dwa razy na dobę. Lekarz zdecyduje, jak długo pacjent powinien otrzymywać lek Losmina^[1].

Zapobieganie tworzeniu się zakrzepów we krwi pacjenta

W zależności od sytuacji klinicznej, dawka leku Losmina może się różnić:

• Zabieg chirurgiczny lub okres ograniczonych możliwości poruszania się z powodu choroby: Dawka jest uzależniona od ryzyka powstawania zakrzepu u danego pacjenta. Pacjent będzie otrzymywał lek Losmina w dawce 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) każdego dnia. W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego pierwsze wstrzyknięcie zazwyczaj wykonuje się 2 godziny lub 12 godzin przed zabiegiem. Jeżeli pacjent ma ograniczone możliwości poruszania się z powodu choroby, wówczas zazwyczaj otrzymuje on lek Losmina w dawce 4000 j.m. (40 mg) każdego dnia^[1].

Zapobieganie zakrzepom po zawale mięśnia sercowego

Lek Losmina można stosować w dwóch różnych typach zawału serca: zawale serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) oraz zawale serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). Podawana ilość leku Losmina będzie uzależniona od wieku pacjenta oraz od typu zawału serca, który wystąpił u pacjenta^[1].

• Zawał serca typu NSTEMI: Zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin. Zazwyczaj lekarz zaleci pacjentowi przyjmowanie również aspiryny (kwasu acetylosalicylowego). Lekarz zdecyduje, jak długo pacjent powinien otrzymywać lek Losmina^[2].
• Zawał serca typu STEMI u osób w wieku poniżej 75 lat: Początkowa dawka leku Losmina, wynosząca 3000 j.m. (30 mg) zostanie podana we wstrzyknięciu dożylnym. Jednocześnie lek Losmina zostanie także podany we wstrzyknięciu podskórnym. Zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin. Zazwyczaj lekarz zaleci pacjentowi przyjmowanie również aspiryny (kwasu acetylosalicylowego). Lekarz zdecyduje, jak długo pacjent powinien otrzymywać lek Losmina^[2].
• Zawał mięśnia sercowego typu STEMI u osób w wieku 75 lat lub starszej: Zazwyczaj stosowana dawka leku to 75 j.m. (0,75 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin. Maksymalna ilość leku Losmina w pierwszych dwóch dawkach wynosi 7500 j.m. (75 mg). Lekarz zdecyduje, jak długo pacjent powinien otrzymywać lek Losmina^[2].

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów krwi w rurkach dializatora

Zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała. Lek Losmina wstrzykuje się do rurki odprowadzającej krew z organizmu (do tzw. linii tętniczej) w chwili rozpoczęcia sesji dializy. Taka ilość zazwyczaj wystarcza na 4-godzinną sesję dializacyjną. Jednak w razie konieczności lekarz może podać pacjentowi dodatkową dawkę 50 j.m. do 100 j.m. (0,5 do 1 mg) na każdy kilogram masy ciała^[1].

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego może być konieczna w różnych sytuacjach klinicznych. Oto jak to zrobić:

• Zmiana leku Losmina na leki rozrzedzające krew zwane antagonistami witaminy K (np. warfarynę): Lekarz zaleci pacjentowi badania krwi w celu oznaczenia współczynnika INR oraz na tej podstawie poinformuje pacjenta, kiedy należy przerwać przyjmowanie leku Losmina^[2].
• Zmiana leków rozrzedzających krew zwanych antagonistami witaminy K (np. warfaryny) na lek Losmina: Należy odstawić lek zawierający antagonistę witaminy K. Lekarz zaleci pacjentowi badanie krwi w celu oznaczenia współczynnika INR oraz na tej podstawie poinformuje pacjenta, kiedy należy rozpocząć przyjmowanie leku Losmina^[2].
• Zmiana leku Losmina na bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe: Należy przerwać przyjmowanie leku Losmina. Następnie należy rozpocząć przyjmowanie bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego 0–2 godziny przed zaplanowanym czasem wykonania następnego wstrzyknięcia; a następnie należy normalnie kontynuować przyjmowanie leku^[2].
• Zmiana leczenia bezpośrednim doustnym lekiem przeciwzakrzepowym na lek Losmina: Należy przerwać przyjmowanie bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego. Leczenie lekiem Losmina można rozpocząć dopiero po upływie 12 godzin od przyjęcia ostatniej dawki bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego^[2].

Słownik pojęć

• Enoksaparyna sodowa – substancja czynna leku Losmina, należąca do grupy heparyn drobnocząsteczkowych, stosowana w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi.
• Heparyny drobnocząsteczkowe – grupa leków przeciwzakrzepowych, które zapobiegają tworzeniu się zakrzepów krwi.
• INR – międzynarodowy współczynnik znormalizowany, stosowany do monitorowania leczenia przeciwzakrzepowego.
• STEMI – zawał serca z uniesieniem odcinka ST, typ zawału serca.
• NSTEMI – zawał serca bez uniesienia odcinka ST, typ zawału serca.

Podsumowanie

Losmina to lek stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Dawkowanie leku zależy od sytuacji klinicznej pacjenta, a także od jego masy ciała i wieku. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i regularnie monitorować stan zdrowia pacjenta. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku