Przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy zażywać leku Emtricitabine/Tenofovir STADA

Emtricitabine/Tenofovir STADA to lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV-1 oraz w profilaktyce przedekspozycyjnej (PrEP). Pomimo jego skuteczności, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go zażywać. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na ten temat, oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki leku.

Spis treści

• Uczulenie na składniki leku
• Pacjenci HIV-negatywni
• Problemy z nerkami
• Problemy z kośćmi
• Problemy z wątrobą
• Wiek pacjenta
• Interakcje z innymi lekami
• Ciąża i karmienie piersią
• Nietolerancja laktozy

Uczulenie na składniki leku

Nie należy przyjmować Emtricitabine/Tenofovir STADA, jeśli pacjent ma uczulenie na emtrycytabinę, tenofowir, bursztynian tenofowiru dizoproksylu lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku^[2]. Objawy uczulenia mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, a także trudności w oddychaniu.

Pacjenci HIV-negatywni

Emtricitabine/Tenofovir STADA może być stosowany w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV, ale tylko u pacjentów, którzy są HIV-negatywni. Przed rozpoczęciem leczenia pacjent musi zostać przebadany, aby upewnić się, że nie jest zakażony HIV^[2]. W przypadku objawów grypopodobnych, takich jak zmęczenie, gorączka, bóle stawów i mięśni, ból głowy, wymioty, biegunka, wysypka, nocne poty lub powiększone węzły chłonne, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą one świadczyć o niedawnym zakażeniu HIV^[2].

Problemy z nerkami

Emtricitabine/Tenofovir STADA może szkodliwie oddziaływać na nerki. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zlecić badania krwi w celu oceny czynności nerek^[2]. Lek nie powinien być stosowany u osób dorosłych z ciężką niewydolnością nerek lub poddawanych dializie^[1]. W przypadku problemów z nerkami lekarz może zlecić zaprzestanie stosowania leku lub zmniejszenie dawki^[2].

Problemy z kośćmi

Tenofowir dizoproksyl, jeden ze składników leku, może powodować utratę masy kostnej i inne problemy z kośćmi, takie jak osteomalacja (rozmiękanie kości) i martwica kości^[1]. Pacjenci z osteoporozą są w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia złamań^[2]. Należy poinformować lekarza o wszelkich bólach kości lub złamaniach.

Problemy z wątrobą

Pacjenci z chorobami wątroby, w tym z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C, są narażeni na zwiększone ryzyko powikłań wątroby podczas stosowania Emtricitabine/Tenofovir STADA^[2]. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, aby ocenić ryzyko i korzyści związane z terapią^[1].

Wiek pacjenta

Emtricitabine/Tenofovir STADA nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat^[2]. U pacjentów w wieku powyżej 65 lat istnieje większe prawdopodobieństwo osłabionej czynności nerek, dlatego też należy zachować ostrożność podczas podawania leku^[1].

Interakcje z innymi lekami

Nie należy przyjmować Emtricitabine/Tenofovir STADA, jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające emtrycytabinę, tenofowiru dizoproksyl, tenofowiru alafenamid, lamiwudynę lub adefowiru dizoproksyl^[2]. Równoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, interleukina-2, cydofowir lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek^[1].

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku^[2]. Emtricitabine/Tenofovir STADA nie należy stosować podczas karmienia piersią, ponieważ substancje czynne przenikają do mleka^[1]. Kobiety zakażone HIV nie powinny karmić piersią, aby uniknąć przeniesienia wirusa na dziecko^[2].

Nietolerancja laktozy

Emtricitabine/Tenofovir STADA zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku^[1].

Słownik pojęć

• Emtrycytabina – Nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy stosowany w leczeniu zakażenia HIV.
• Tenofowir – Nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy stosowany w leczeniu zakażenia HIV.
• Profilaktyka przedekspozycyjna (PrEP) – Metoda zapobiegania zakażeniu HIV polegająca na regularnym przyjmowaniu leków przez osoby niezakażone, ale narażone na ryzyko zakażenia.
• Osteomalacja – Rozmiękanie kości, które może prowadzić do złamań.
• Martwica kości – Śmierć tkanki kostnej spowodowana brakiem dopływu krwi do kości.
• Osteoporoza – Choroba kości charakteryzująca się zmniejszoną gęstością mineralną kości i zwiększonym ryzykiem złamań.
• Wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) – Choroba wątroby wywołana przez wirus zapalenia wątroby typu B.
• Wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV) – Choroba wątroby wywołana przez wirus zapalenia wątroby typu C.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – Grupa leków stosowanych w celu zmniejszenia bólu i stanów zapalnych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Podsumowanie: