Wskazania do stosowania leku Telmisartan + HCT Genoptim

Telmisartan + HCT Genoptim to lek złożony, który zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd. Lek ten jest stosowany głównie w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas monoterapii telmisartanem^[1]. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia, które leczy.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Telmisartan + HCT Genoptim jest wskazany do stosowania w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane podczas monoterapii telmisartanem^[1]. Lek ten jest dostępny w trzech różnych dawkach:

• 40 mg + 12,5 mg
• 80 mg + 12,5 mg
• 80 mg + 25 mg

Każda z tych dawek jest przeznaczona dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane przy użyciu mniejszych dawek lub monoterapii^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Telmisartan + HCT Genoptim należy stosować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Tabletki można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków, popijając wodą lub napojem bezalkoholowym^[2]. Dawkowanie zależy od konkretnej dawki leku i stanu pacjenta:

• 40 mg + 12,5 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii telmisartanem w dawce 40 mg.
• 80 mg + 12,5 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii telmisartanem w dawce 80 mg.
• 80 mg + 25 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas stosowania produktu Telmisartan + HCT Genoptim o mocy 80 mg + 12,5 mg lub u pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i hydrochlorotiazydu w oddzielnych produktach^[1].

Przeciwwskazania

Telmisartan + HCT Genoptim nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na telmisartan, hydrochlorotiazyd lub inne składniki leku^[1].
• Drugi i trzeci trymestr ciąży^[1].
• Ciężka niewydolność wątroby lub nerek^[1].
• Oporna na leczenie hipokaliemia (niskie stężenie potasu we krwi) lub hiperkalcemia (wysokie stężenie wapnia we krwi)^[1].
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Telmisartan + HCT Genoptim może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy^[1]. Inne możliwe działania niepożądane to:

• Częste: zawroty głowy.
• Niezbyt częste: zmniejszenie stężenia potasu we krwi, lęk, omdlenie, uczucie mrowienia i drętwienia, uczucie wirowania, przyspieszenie czynności serca, zaburzenia rytmu serca, niskie ciśnienie tętnicze, nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego podczas wstawania, duszność, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzdęcie, ból pleców, skurcze mięśni, ból mięśni, zaburzenia erekcji, ból w klatce piersiowej, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi^[1].
• Rzadkie: zapalenie płuc, aktywacja lub zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego, ból gardła, zapalenie zatok, uczucie smutku, trudności w zasypianiu, zaburzenia widzenia, trudności w oddychaniu, ból brzucha, zaparcia, wzdęcie, nudności/wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, nieprawidłowa czynność wątroby, zaczerwienienie skóry, reakcje alergiczne, zwiększona potliwość, pokrzywka, ból stawów i kończyn, kurcze mięśni, objawy grypopodobne, ból, małe stężenie sodu, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi^[1].

Słownik pojęć

• Telmisartan – substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – substancja czynna należąca do grupy tiazydowych leków moczopędnych, zwiększająca wydalanie moczu i obniżająca ciśnienie tętnicze.
• Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak zawał serca, udar mózgu czy niewydolność nerek.
• Hipokaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt niskie, co może prowadzić do osłabienia mięśni, skurczów i zaburzeń rytmu serca.
• Hiperkalcemia – stan, w którym stężenie wapnia we krwi jest zbyt wysokie, co może prowadzić do osłabienia mięśni, zmęczenia, nudności i zaburzeń rytmu serca.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku