Wskazania do stosowania leku Sartesta: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Lek Sartesta jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Zawiera dwie substancje czynne: amlodypinę oraz walsartan, które pomagają kontrolować podwyższone ciśnienie tętnicze. Amlodypina należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia, a walsartan do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II^[1].

Wskazania do stosowania

Lek Sartesta jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii amlodypiną lub walsartanem^[1]. Oznacza to, że lek ten jest przeznaczony dla osób, które nie osiągnęły odpowiedniego poziomu kontroli ciśnienia krwi przy użyciu jednego z tych leków osobno.

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Sartesta to jedna tabletka na dobę. Lek dostępny jest w trzech różnych dawkach: 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg. Dawkowanie zależy od stopnia kontroli ciśnienia tętniczego u pacjenta oraz od tego, jakie dawki amlodypiny lub walsartanu były stosowane wcześniej^[1]. Tabletki należy połykać popijając wodą, mogą być przyjmowane podczas posiłku lub niezależnie od posiłków^[2].

Przeciwwskazania

Leku Sartesta nie należy stosować w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na substancje czynne, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
• Drugi i trzeci trymestr ciąży
• Ciężkie niedociśnienie
• Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca
• Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sartesta należy omówić z lekarzem następujące kwestie^[1]:

• Występowanie wymiotów lub biegunki
• Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
• Przeszczepienie nerki lub zwężenie tętnic nerkowych
• Zaburzenia czynności nadnerczy, nazywane pierwotnym hiperaldosteronizmem
• Niewydolność serca lub przebycie zawału mięśnia sercowego
• Zwężenie zastawek serca lub znaczne pogrubienie mięśnia sercowego
• Wystąpienie obrzęku, szczególnie twarzy i gardła, w czasie stosowania innych leków

Słownik pojęć

• Samoistne nadciśnienie tętnicze – Nadciśnienie tętnicze, które nie ma jednoznacznej przyczyny i jest wynikiem wielu czynników, takich jak genetyka, dieta, styl życia.
• Amlodypina – Lek należący do grupy antagonistów wapnia, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
• Walsartan – Lek należący do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Antagonista wapnia – Lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Antagonista receptorów angiotensyny II – Lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia tętniczego.

Podsumowanie

Lek Sartesta jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie nie jest dostatecznie kontrolowane podczas stosowania tylko amlodypiny lub tylko walsartanu. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, a dawkowanie zależy od stopnia kontroli ciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą, drugi i trzeci trymestr ciąży, ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku