Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku Melodyn Long
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla osób starszych
• Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością nerek
• Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością wątroby
• Stosowanie u dzieci i młodzieży
• Sposób podawania
• Zmiana systemu transdermalnego
• Czas trwania leczenia
• Przerwanie stosowania leku
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Melodyn Long jest stosowany w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu, szczególnie w przebiegu chorób nowotworowych. Substancją czynną leku jest buprenorfina, która działa na ośrodkowy układ nerwowy, łagodząc ból. Lek jest dostępny w formie systemu transdermalnego, czyli plastra, który uwalnia substancję czynną przez skórę do krwiobiegu^[1].

Dawkowanie leku Melodyn Long

Dawkowanie leku Melodyn Long powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta, uwzględniając nasilenie bólu, reakcję na leczenie oraz wcześniejsze stosowanie leków przeciwbólowych^[1]. Lek dostępny jest w trzech mocach: 35, 52,5 oraz 70 mikrogramów na godzinę.

Dawkowanie dla dorosłych

U dorosłych pacjentów leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dostępnej dawki, czyli 35 mikrogramów na godzinę. Plaster należy zmieniać co 96 godzin (4 doby). W celu łatwiejszego zapamiętania, można zmieniać plastry dwa razy w tygodniu, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem^[2].

Dawkowanie dla osób starszych

U osób starszych nie ma konieczności dostosowania dawki leku Melodyn Long. Dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych^[2].

Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów dializowanych nie ma konieczności dostosowania dawki leku Melodyn Long^[2].

Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby siła i czas działania leku Melodyn Long mogą być zmienione. Lekarz będzie dokładniej monitorował takich pacjentów podczas leczenia^[2].

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Lek Melodyn Long nie powinien być stosowany u osób w wieku poniżej 18 lat, ponieważ do tej pory nie ma doświadczenia w stosowaniu tego leku w tej grupie wiekowej^[2].

Sposób podawania

Plaster Melodyn Long należy stosować na płaski obszar niepodrażnionej, czystej, nieowłosionej skóry, bez rozległych zbliznowaceń. Zalecane miejsca aplikacji to górne części ciała, np. górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Przed aplikacją plastra należy usunąć owłosienie skóry nożyczkami (nie golić). Jeśli skóra wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą, nie używając mydła ani innych środków myjących^[1].

Zmiana systemu transdermalnego

Plastry Melodyn Long należy zmieniać najpóźniej co 96 godzin (4 doby). W celu wygodniejszego stosowania, system transdermalny należy zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, np. zawsze w poniedziałek rano i czwartek wieczór. Dawkę należy ustalać indywidualnie, aż do uzyskania działania przeciwbólowego^[1].

Czas trwania leczenia

Lek Melodyn Long pod żadnym pozorem nie może być stosowany dłużej niż to konieczne. Jeśli konieczne jest długoterminowe stosowanie leku Melodyn Long z uwagi na charakter i nasilenie choroby, należy dokładnie i regularnie obserwować pacjenta (w razie konieczności robiąc przerwy w leczeniu) w celu ustalenia, czy konieczne jest dalsze leczenie i jaki powinien być jego zakres^[1].

Przerwanie stosowania leku

Po zdjęciu plastra leku Melodyn Long, stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo i dlatego działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez pewien czas. Należy brać to pod uwagę w przypadku zmiany leku Melodyn Long na inny zawierający opioidy. Zgodnie z ogólną zasadą nie należy stosować innych produktów leczniczych zawierających opioidy w ciągu 24 godzin od zdjęcia plastra Melodyn Long^[1].

Słownik pojęć

• Buprenorfina – Substancja czynna leku Melodyn Long, opioid o działaniu przeciwbólowym.
• System transdermalny – Forma leku w postaci plastra, który uwalnia substancję czynną przez skórę do krwiobiegu.
• Inhibitory MAO – Leki stosowane w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z buprenorfiną.
• Miastenia gravis – Choroba autoimmunologiczna powodująca osłabienie mięśni.
• Delirium tremens – Stan splątania i drżenie spowodowane nagłym odstawieniem alkoholu u osób spożywających nałogowo nadmierne ilości alkoholu.
• Objawy odstawienne – Objawy występujące po zaprzestaniu stosowania leku, takie jak pobudzenie, niepokój, nerwowość, dreszcze, nadpobudliwość, trudności w zasypianiu lub zaburzenia trawienia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku