Wskazania do stosowania leku Bendamustine Glenmark
Spis treści
- Wstęp
- Przewlekła białaczka limfocytowa
- Chłoniaki nieziarnicze
- Szpiczak mnogi
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Lek Bendamustine Glenmark jest stosowany w leczeniu określonych chorób nowotworowych, w tym przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego. Jest to lek cytostatyczny, co oznacza, że hamuje wzrost i podział komórek nowotworowych[1]. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia, które leczy.
Przewlekła białaczka limfocytowa
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) to nowotwór krwi, który charakteryzuje się nadmiernym wzrostem liczby limfocytów we krwi i szpiku kostnym. Bendamustine Glenmark jest stosowany jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z PBL w stadium B lub C według klasyfikacji Bineta, u których chemioterapia skojarzona z fludarabiną nie jest zalecana[1]. Lek podaje się w dawce 100 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia, co 4 tygodnie, do 6 razy[2].
Chłoniaki nieziarnicze
Chłoniaki nieziarnicze to grupa nowotworów układu limfatycznego, które nie zawierają komórek Reed-Sternberga charakterystycznych dla chłoniaka Hodgkina. Bendamustine Glenmark jest stosowany w monoterapii u pacjentów z chłoniakami nieziarniczymi o powolnym przebiegu, u których progresja choroby nastąpiła w trakcie lub przed upływem 6 miesięcy od zakończenia leczenia rytuksymabem lub schematem zawierającym rytuksymab[1]. Lek podaje się w dawce 120 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia, co 3 tygodnie, co najmniej 6 razy[2].
Szpiczak mnogi
Szpiczak mnogi to nowotwór plazmocytów, które są rodzajem białych krwinek produkujących przeciwciała. Bendamustine Glenmark jest stosowany w leczeniu pierwszego rzutu szpiczaka mnogiego w skojarzeniu z prednizonem u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, którzy nie kwalifikują się do zabiegu autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych oraz którzy w momencie rozpoznania mają objawy istotnej klinicznie neuropatii, uniemożliwiającej zastosowanie leczenia talidomidem lub bortezomibem[1]. Lek podaje się w dawce 120-150 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia, prednizon w dawce 60 mg/m² powierzchni ciała dożylnie lub doustnie w dniach 1. do 4. cyklu leczenia, co 4 tygodnie, co najmniej 3 razy[2].
Słownik pojęć
- Bendamustine Glenmark – Lek cytostatyczny stosowany w leczeniu nowotworów.
- Przewlekła białaczka limfocytowa – Nowotwór krwi charakteryzujący się nadmiernym wzrostem liczby limfocytów.
- Chłoniaki nieziarnicze – Grupa nowotworów układu limfatycznego, które nie zawierają komórek Reed-Sternberga.
- Szpiczak mnogi – Nowotwór plazmocytów, które są rodzajem białych krwinek produkujących przeciwciała.
- Prednizon – Lek stosowany w leczeniu stanów zapalnych i nowotworów.
Materiały źródłowe
| Przewlekła białaczka limfocytowa | 100 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia; co 4 tygodnie, do 6 razy |
| Chłoniaki nieziarnicze | 120 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia; co 3 tygodnie, co najmniej 6 razy |
| Szpiczak mnogi | 120-150 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia, prednizon w dawce 60 mg/m² powierzchni ciała dożylnie lub doustnie w dniach 1. do 4. cyklu leczenia; co 4 tygodnie, co najmniej 3 razy |














