Aribit ODT to lek przeciwpsychotyczny zawierający substancję czynną arypiprazol, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii oraz minimalizacji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. W niniejszym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Aribit ODT.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Aribit ODT u dorosłych zależy od rodzaju leczonej choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.

• Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę lub 15 mg na dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg na dobę. Lek należy podawać raz na dobę o stałej porze, niezależnie od posiłków. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg^[1].
• Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I: Zalecana dawka początkowa to 15 mg podawane raz na dobę, niezależnie od posiłków. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg^[1].
• Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych: Należy kontynuować leczenie ustaloną dawką. Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu klinicznego^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Aribit ODT u dzieci i młodzieży różni się w zależności od wieku pacjenta oraz rodzaju leczonej choroby.

• Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej: Zalecana dawka to 10 mg na dobę, podawana raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując arypiprazol w postaci roztworu doustnego, 1 mg/ml) przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg^[1].
• Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej: Zalecana dawka to 10 mg na dobę, podawana raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując arypiprazol w postaci roztworu doustnego, 1 mg/ml) przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. Czas trwania leczenia nie może być dłuższy niż 12 tygodni^[1].

Szczególne grupy pacjentów

W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki leku Aribit ODT.

• Zaburzenia czynności wątroby: Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu lekkim do umiarkowanego. W grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby największą dawkę dobową 30 mg należy stosować ze szczególną ostrożnością^[1].
• Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej, jeśli pozwala na to stan kliniczny^[1].
• Płeć: Nie ma konieczności modyfikacji dawek produktu w zależności od płci^[1].
• Osoby palące tytoń: Nie ma konieczności modyfikacji dawek u osób palących tytoń^[1].

Sposób podawania

Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej Aribit ODT są przeznaczone do stosowania doustnego. Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej na języku, gdzie szybko rozpuszcza się w ślinie. Można ją przyjmować z płynami lub bez płynów. Po otworzeniu blistra tabletkę należy niezwłocznie przyjąć, ponieważ jest ona krucha. Tabletkę można również rozpuścić w wodzie i powstałą zawiesinę wypić^[1].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji, emocji i zachowania.
• Epizody maniakalne – okresy nadmiernego pobudzenia, euforii, drażliwości, zmniejszonego zapotrzebowania na sen oraz nadmiernej aktywności.
• Zaburzenia afektywne dwubiegunowe – choroba psychiczna charakteryzująca się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
• Objawy pozapiramidowe – zaburzenia ruchowe, takie jak drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe, wynikające z działania leków przeciwpsychotycznych.
• Fenyloketonuria – rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku