Rasagiline Accord: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Lek Rasagiline Accord jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, zarówno w monoterapii, jak i w terapii wspomagającej z lewodopą. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego mechanizm działania oraz potencjalne działania niepożądane.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Mechanizm działania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Rasagiline Accord jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona. Może być stosowany w monoterapii (bez lewodopy) lub w leczeniu wspomagającym (z lewodopą) u pacjentów z wahaniami skuteczności lewodopy w wyniku efektu wyczerpania dawki[1]. Choroba Parkinsona to schorzenie neurodegeneracyjne, które prowadzi do utraty komórek produkujących dopaminę w mózgu, co wpływa na kontrolę ruchu[2].
Mechanizm działania
Rasagilina jest silnym, nieodwracalnym, selektywnym inhibitorem monoaminooksydazy typu B (MAO-B). Hamowanie MAO-B prowadzi do zwiększenia zewnątrzkomórkowego stężenia dopaminy w prążkowiu, co z kolei zwiększa aktywność dopaminergiczną i poprawia funkcje motoryczne u pacjentów z chorobą Parkinsona[1]. Dopamina jest neuroprzekaźnikiem, który odgrywa kluczową rolę w kontroli ruchu[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka rasagiliny to 1 mg (1 tabletka) raz na dobę, przyjmowana z lewodopą lub bez lewodopy. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków[1]. Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanej dawki i stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza[2].
Przeciwwskazania
Rasagilina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób uczulonych na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1]. Nie należy stosować rasagiliny jednocześnie z innymi inhibitorami MAO, petydyną, fluoksetyną lub fluwoksaminą[2].
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy, depresja, zawroty głowy, grypa, dyskinezy, niedociśnienie ortostatyczne, upadki, ból brzucha, nudności i wymioty oraz suchość w jamie ustnej[1]. W przypadku wystąpienia nietypowych zachowań, takich jak natręctwa, obsesyjne myśli, patologiczne uzależnienie od hazardu, niepohamowane wydawanie pieniędzy, impulsywne zachowania, nadmierny popęd seksualny lub nasilone myśli o seksie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem[2].
Słownik pojęć
- Idiopatyczna choroba Parkinsona – Choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do utraty komórek produkujących dopaminę w mózgu, co wpływa na kontrolę ruchu.
- Monoaminooksydaza typu B (MAO-B) – Enzym odpowiedzialny za rozkładanie dopaminy w mózgu. Inhibitory MAO-B, takie jak rasagilina, hamują jego działanie, zwiększając stężenie dopaminy.
- Dopamina – Neuroprzekaźnik, który odgrywa kluczową rolę w kontroli ruchu i jest związany z uczuciem przyjemności i nagrody.
- Dyskinezy – Mimowolne ruchy ciała, które mogą wystąpić jako działanie niepożądane leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona.
- Niedociśnienie ortostatyczne – Spadek ciśnienia krwi podczas wstawania, co może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
Podsumowanie
| Wskazania | Idiopatyczna choroba Parkinsona |
| Mechanizm działania | Inhibitor MAO-B, zwiększa stężenie dopaminy |
| Dawkowanie | 1 mg raz na dobę |
| Przeciwwskazania | Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, uczulenie na składniki leku |
| Działania niepożądane | Bóle głowy, depresja, zawroty głowy, grypa, dyskinezy, niedociśnienie ortostatyczne, upadki, ból brzucha, nudności i wymioty, suchość w jamie ustnej |














