Jak prawidłowo dawkować lek Escitalopram LEK-AM?

Escitalopram LEK-AM to lek przeciwdepresyjny należący do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jest stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Czas trwania leczenia
• Przedawkowanie
• Pominięcie dawki
• Przerwanie stosowania leku
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie u dorosłych

Escitalopram LEK-AM można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć, popijając wodą, nie należy jej rozgryzać. Tabletki z rowkiem można podzielić na równe dawki^[1].

• Depresja: Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenia lękowe z napadami lęku: Dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę w pierwszym tygodniu leczenia, następnie dawkę zwiększa się do 10 mg na dobę. Dawka może być dalej zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Fobia społeczna: Zwykle zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może zostać zmniejszona przez lekarza do 5 mg na dobę lub zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę, zależnie od reakcji pacjenta na lek^[1].
• Zaburzenia lękowe uogólnione: Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów powyżej 65 roku życia zazwyczaj zalecana dawka początkowa to 5 mg raz na dobę. Lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 10 mg raz na dobę^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Leku Escitalopram LEK-AM nie należy zwykle stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. W przypadku konieczności stosowania leku w tej grupie wiekowej, decyzję podejmuje lekarz, uwzględniając indywidualne potrzeby pacjenta^[1].

Czas trwania leczenia

Pacjent może poczuć się lepiej dopiero po kilku tygodniach leczenia. Należy kontynuować stosowanie leku Escitalopram LEK-AM, nawet jeśli upłynie nieco czasu zanim nastąpi poprawa samopoczucia. Nie wolno zmieniać dawkowania bez zasięgnięcia porady u lekarza. Lek należy stosować tak długo, jak zalecił lekarz. Jeśli pacjent przerwie leczenie za wcześnie, objawy mogą powrócić. Dlatego zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy po odzyskaniu dobrego samopoczucia^[1].

Przedawkowanie

Jeśli pacjent przyjął większą niż przepisana dawkę leku Escitalopram LEK-AM, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Do objawów przedawkowania zalicza się: zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, drgawki, śpiączkę, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej^[1].

Pominięcie dawki

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę i przypomniał sobie o tym przed zaśnięciem, powinien natychmiast przyjąć pominiętą dawkę. Należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. Jeśli pacjent przypomni sobie o pominięciu dawki w nocy lub następnego dnia, powinien zrezygnować z pominiętej dawki i przyjąć kolejną dawkę jak zwykle^[1].

Przerwanie stosowania leku

Nie należy przerywać stosowania leku Escitalopram LEK-AM dopóki nie zaleci tego lekarz. Kiedy pacjent kończy leczenie, zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku Escitalopram LEK-AM przez okres kilku tygodni. Po przerwaniu stosowania leku Escitalopram LEK-AM, zwłaszcza jeśli jest ono nagłe, pacjent może odczuwać objawy odstawienia. Objawy te są częste i mogą obejmować zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu, uczucie niepokoju, ból głowy, nudności, pocenie się, niepokój psychoruchowy, drżenie, uczucie dezorientacji, chwiejność emocjonalną, biegunkę, zaburzenia widzenia, trzepotanie serca lub kołatanie serca^[1].

Słownik pojęć

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu, co pomaga w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Depresja – Stan psychiczny charakteryzujący się uczuciem smutku, brakiem energii, utratą zainteresowania codziennymi aktywnościami i problemami z koncentracją.
• Zaburzenia lękowe – Grupa zaburzeń psychicznych, w których dominującym objawem jest lęk, który może być przewlekły i nieproporcjonalny do rzeczywistego zagrożenia.
• Fobia społeczna – Zaburzenie lękowe charakteryzujące się intensywnym lękiem przed sytuacjami społecznymi, w których osoba może być oceniana przez innych.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Zaburzenie psychiczne, w którym osoba doświadcza natrętnych myśli (obsesji) i/lub wykonuje powtarzające się czynności (kompulsje) w celu złagodzenia lęku.

Podsumowanie