Spis treści
- Wprowadzenie
- Hipercholesterolemia
- Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym
- Dawkowanie i sposób podawania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Torvacard neo jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z podwyższonym stężeniem lipidów we krwi. Należy do grupy leków nazywanych statynami, które regulują przemiany lipidów w organizmie. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy Torvacard neo oraz jakie są wskazania do jego stosowania.
Hipercholesterolemia
Torvacard neo jest stosowany jako uzupełnienie diety w celu obniżenia podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku 10 lat lub starszych z hipercholesterolemią pierwotną, w tym heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, lub z hiperlipidemią złożoną (mieszaną) (odpowiadającą hiperlipidemii typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredrickson’a) w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na stosowanie diety i innych niefarmakologicznych metod leczenia[1].
Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym
Torvacard neo jest również wskazany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu-LDL u dorosłych z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii jako uzupełnienie do innych metod leczenia hipolipemizującego (np. aferezy cholesterolu-LDL) lub wtedy, gdy takie metody leczenia są niedostępne[1].
Torvacard neo jest stosowany w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów, u których ryzyko pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego oceniane jest jako duże, wraz z działaniami mającymi na celu redukcję innych czynników ryzyka[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Przed rozpoczęciem leczenia produktem Torvacard neo pacjent powinien stosować standardową dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu, którą należy utrzymywać podczas leczenia produktem Torvacard neo. Dawkę należy dostosowywać indywidualnie w zależności od stężenia cholesterolu LDL-C przed rozpoczęciem leczenia, założonego celu terapeutycznego i reakcji pacjenta na leczenie. Zwykle stosowana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę. Modyfikacji dawek należy dokonywać co 4 tygodnie lub rzadziej. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę[1].
Słownik pojęć
- Statyny – Leki obniżające poziom cholesterolu we krwi poprzez hamowanie enzymu reduktazy HMG-CoA.
- Hipercholesterolemia pierwotna – Stan charakteryzujący się podwyższonym poziomem cholesterolu we krwi, który nie jest wynikiem innych chorób.
- Hiperlipidemia złożona – Stan, w którym występuje podwyższony poziom różnych lipidów we krwi, w tym cholesterolu i triglicerydów.
- Afereza cholesterolu-LDL – Procedura medyczna polegająca na usuwaniu LDL (złego cholesterolu) z krwi.
- Rabdomioliza – Stan, w którym dochodzi do rozpadu mięśni, co może prowadzić do uszkodzenia nerek.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym |
| Dawkowanie | 10-80 mg raz na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, choroba wątroby, ciąża, karmienie piersią, stosowanie glekaprewiru z pibrentaswirem |
| Działania niepożądane | Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, ból głowy, nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka, bóle stawów, obrzęk stawów, bóle mięśni, skurcze mięśni, ból rąk i nóg oraz ból pleców |














