Pediaven G20 to specjalistyczny roztwór do infuzji, który jest stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia i dolegliwości, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania Pediaven G20
- Schorzenia i dolegliwości leczone Pediaven G20
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania Pediaven G20
Pediaven G20 jest wskazany do żywienia pozajelitowego pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Lek ten jest szczególnie zalecany dla niemowląt, dzieci i młodzieży w stanie stabilnym, którzy nie mają nadmiernych strat przez przewód pokarmowy i nie są ciężko niedożywieni[1].
Schorzenia i dolegliwości leczone Pediaven G20
Pediaven G20 jest stosowany w leczeniu i zarządzaniu następującymi schorzeniami i dolegliwościami:
- Niemożność żywienia doustnego lub dojelitowego – Pediaven G20 jest stosowany u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub przez zgłębnik dojelitowy z powodu różnych przyczyn, takich jak operacje, urazy czy choroby przewodu pokarmowego[1].
- Niewystarczające żywienie doustne – Lek jest również stosowany u pacjentów, którzy nie są w stanie przyjąć wystarczającej ilości składników odżywczych przez przewód pokarmowy, co może być spowodowane chorobami przewlekłymi, zaburzeniami metabolicznymi lub innymi stanami zdrowotnymi[1].
- Przeciwwskazania do żywienia doustnego – Pediaven G20 jest stosowany, gdy żywienie doustne jest przeciwwskazane, na przykład w przypadku ciężkich zaburzeń metabolicznych, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek bez możliwości dializy, czy ciężkiej, niekontrolowanej hiperglikemii[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Pediaven G20 może być stosowany jako składnik krótkotrwałego, całkowitego lub częściowego żywienia pozajelitowego. Czas trwania leczenia jest zwykle krótszy niż 2 tygodnie. Po dwóch tygodniach lekarz dokona ponownej oceny, czy Pediaven G20 jest odpowiednim produktem leczniczym w stosunku do potrzeb pacjenta i podejmie decyzję co do konieczności kontynuowania żywienia pozajelitowego[1].
Przeciwwskazania
Pediaven G20 nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1[1].
- Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów – Pacjenci z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów nie powinni stosować tego leku[1].
- Ciężka niewydolność nerek bez możliwości przeprowadzenia dializy[1].
- Ciężka, niekontrolowana hiperglikemia – Pacjenci z niekontrolowaną hiperglikemią nie powinni stosować tego leku[1].
- Patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów w osoczu[1].
- Niestabilny stan ogólny – Taki jak ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostra faza wstrząsu krążeniowego, ciężka kwasica metaboliczna, ciężki zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (wstrząs septyczny) oraz śpiączka hiperosmolarna[1].
- Ciężkie niedożywienie z ryzykiem wystąpienia „zespołu szoku pokarmowego”[1].
Słownik pojęć
- Żywienie pozajelitowe – Metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając przewód pokarmowy.
- Hiperglikemia – Stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki.
- Kwasica metaboliczna – Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu, w którym krew staje się zbyt kwaśna.
- Hiperazotemia – Zbyt duża ilość związków azotowych we krwi, często związana z niewydolnością nerek.
- Wstrząs septyczny – Ciężka reakcja organizmu na zakażenie, prowadząca do niewydolności narządów i niskiego ciśnienia krwi.
Podsumowanie
Pediaven G20 jest specjalistycznym roztworem do infuzji stosowanym w żywieniu pozajelitowym pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub przez zgłębnik dojelitowy. Lek ten jest szczególnie zalecany dla niemowląt, dzieci i młodzieży w stanie stabilnym. Pediaven G20 jest stosowany w leczeniu i zarządzaniu schorzeniami takimi jak niemożność żywienia doustnego, niewystarczające żywienie doustne oraz przeciwwskazania do żywienia doustnego. Lek ten nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, niekontrolowanej hiperglikemii, patologicznie zwiększonego stężenia elektrolitów, niestabilnego stanu ogólnego oraz ciężkiego niedożywienia.
| Wskazania | Żywienie pozajelitowe pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane |
| Schorzenia | Niemożność żywienia doustnego, niewystarczające żywienie doustne, przeciwwskazania do żywienia doustnego |
| Dawkowanie | Indywidualnie ustalane przez lekarza, zazwyczaj krótsze niż 2 tygodnie |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, niekontrolowana hiperglikemia, patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów, niestabilny stan ogólny, ciężkie niedożywienie |














