Spis treści
- Wprowadzenie
- Skład substancji czynnych
- Substancje pomocnicze
- Ważne terminy medyczne
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Alortia to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: losartan i amlodypinę. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników leku oraz substancji pomocniczych, które są niezbędne do jego produkcji i działania. Informacje te są istotne dla pacjentów, którzy chcą lepiej zrozumieć, co zawiera ich lek i jak poszczególne składniki wpływają na organizm.
Skład substancji czynnych
Alortia zawiera dwie substancje czynne: losartan i amlodypinę. Obie te substancje pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze.
- Losartan – jest antagonistą receptora angiotensyny II, który obniża ciśnienie tętnicze poprzez rozluźnianie naczyń krwionośnych. Losartan blokuje działanie angiotensyny II, hormonu, który powoduje skurcz naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi[1].
- Amlodypina – należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia. Blokuje przenikanie jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, co przeciwdziała zwężaniu naczyń, a tym samym obniża ciśnienie tętnicze[1].
Substancje pomocnicze
Substancje pomocnicze są niezbędne do produkcji leku, zapewniają jego stabilność, wygląd oraz ułatwiają jego przyjmowanie. W skład leku Alortia wchodzą następujące substancje pomocnicze:
- Laktoza jednowodna – stosowana jako wypełniacz, który pomaga w formowaniu tabletki[2].
- Celuloza, proszek – pełni rolę wypełniacza i stabilizatora[2].
- Skrobia żelowana – działa jako środek wiążący, który pomaga w utrzymaniu kształtu tabletki[2].
- Skrobia kukurydziana – stosowana jako środek rozsadzający, który ułatwia rozpad tabletki w przewodzie pokarmowym[2].
- Celuloza mikrokrystaliczna – pełni rolę wypełniacza i stabilizatora[2].
- Krzemionka koloidalna bezwodna – stosowana jako środek przeciwzbrylający, który zapobiega sklejaniu się składników[2].
- Magnezu stearynian – działa jako środek poślizgowy, który ułatwia formowanie tabletek[2].
- Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) – stosowana jako środek rozsadzający, który ułatwia rozpad tabletki w przewodzie pokarmowym[2].
- Żelaza tlenek żółty (E 172) – barwnik stosowany w rdzeniu tabletki[2].
- Alkohol poliwinylowy – stosowany w otoczce tabletki jako środek powlekający[2].
- Tytanu dwutlenek (E 171) – barwnik stosowany w otoczce tabletki[2].
- Makrogol 3000 – stosowany w otoczce tabletki jako środek powlekający[2].
- Talk – stosowany w otoczce tabletki jako środek poślizgowy[2].
- Żelaza tlenek czerwony (E 172) – barwnik stosowany w otoczce tabletki (tylko w tabletkach powlekanych o mocy 50 mg + 5 mg, 50 mg + 10 mg i 100 mg + 5 mg)[2].
Ważne terminy medyczne
W artykule pojawiają się różne terminy medyczne, które mogą być nieznane pacjentom. Poniżej wyjaśniamy niektóre z nich:
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
- Antagonista wapnia – lek, który blokuje przenikanie jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, co przeciwdziała zwężaniu naczyń i obniża ciśnienie tętnicze.
- Wypełniacz – substancja dodawana do leku w celu uzyskania odpowiedniej objętości i kształtu tabletki.
- Środek wiążący – substancja, która pomaga w utrzymaniu kształtu tabletki, łącząc ze sobą składniki.
- Środek rozsadzający – substancja, która ułatwia rozpad tabletki w przewodzie pokarmowym, co umożliwia uwolnienie substancji czynnych.
- Środek przeciwzbrylający – substancja, która zapobiega sklejaniu się składników leku.
- Środek poślizgowy – substancja, która ułatwia formowanie tabletek, zmniejszając tarcie między składnikami.
- Barwnik – substancja dodawana do leku w celu nadania mu odpowiedniego koloru.
Słownik pojęć
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
- Antagonista wapnia – lek, który blokuje przenikanie jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, co przeciwdziała zwężaniu naczyń i obniża ciśnienie tętnicze.
- Wypełniacz – substancja dodawana do leku w celu uzyskania odpowiedniej objętości i kształtu tabletki.
- Środek wiążący – substancja, która pomaga w utrzymaniu kształtu tabletki, łącząc ze sobą składniki.
- Środek rozsadzający – substancja, która ułatwia rozpad tabletki w przewodzie pokarmowym, co umożliwia uwolnienie substancji czynnych.
- Środek przeciwzbrylający – substancja, która zapobiega sklejaniu się składników leku.
- Środek poślizgowy – substancja, która ułatwia formowanie tabletek, zmniejszając tarcie między składnikami.
- Barwnik – substancja dodawana do leku w celu nadania mu odpowiedniego koloru.
Podsumowanie
Alortia to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: losartan i amlodypinę. Losartan działa jako antagonista receptora angiotensyny II, a amlodypina jako antagonista wapnia. Lek zawiera również szereg substancji pomocniczych, które zapewniają jego stabilność, wygląd oraz ułatwiają jego przyjmowanie. Znajomość składu leku jest ważna dla uniknięcia potencjalnych reakcji alergicznych oraz świadomego stosowania leku.
| Substancje czynne | Losartan, Amlodypina |
| Substancje pomocnicze | Laktoza jednowodna, Celuloza, Skrobia żelowana, Skrobia kukurydziana, Celuloza mikrokrystaliczna, Krzemionka koloidalna bezwodna, Magnezu stearynian, Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), Żelaza tlenek żółty (E 172), Alkohol poliwinylowy, Tytanu dwutlenek (E 171), Makrogol 3000, Talk, Żelaza tlenek czerwony (E 172) |
| Główne działanie | Obniżenie ciśnienia tętniczego |
| Wskazania | Leczenie nadciśnienia tętniczego |














