Wskazania do stosowania leku Orabloc
Orabloc to lek stosowany w stomatologii do miejscowego znieczulenia. Zawiera on artykainę, substancję o działaniu miejscowo znieczulającym, oraz adrenalinę, która zawęża naczynia krwionośne, zmniejszając przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia leku. Dzięki temu zmniejsza się krwawienie w trakcie zabiegu oraz nasila się działanie miejscowo znieczulające[1][2].
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Orabloc jest stosowany w celu miejscowego znieczulenia podczas zabiegów stomatologicznych u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 4 lat. Wskazania do stosowania obejmują:
- Chirurgia błony śluzowej jamy ustnej lub kości – w celu zmniejszenia przepływu krwi, co ułatwia przeprowadzenie zabiegu[1].
- Chirurgia miazgi zęba – obejmuje amputację i ekstyrpację miazgi zęba[1].
- Usuwanie złamanych zębów – zabiegi takie jak osteotomia, które wymagają precyzyjnego znieczulenia[1].
- Długotrwałe interwencje chirurgiczne – zapewnia długotrwałe znieczulenie, co jest niezbędne przy skomplikowanych zabiegach[1].
- Chirurgia kości z otwarciem dziąseł – zabiegi wymagające precyzyjnego znieczulenia w obszarze dziąseł[2].
- Usuwanie torbieli – obejmuje cystektomię, czyli usuwanie okołozębowych jam wypełnionych płynem[1].
- Chirurgia w obrębie dziąseł oraz przyzębia – interwencje śluzówkowo-dziąsłowe, które wymagają miejscowego znieczulenia[1].
- Usuwanie wierzchołków korzeni zębów – apikoektomia, czyli resekcja wierzchołka korzenia zębowego[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Orabloc zależy od rodzaju zabiegu oraz wieku i masy ciała pacjenta. W przypadku prostych ekstrakcji zębów górnych bez obecności stanu zapalnego zazwyczaj wystarcza iniekcja od strony przedsionka jamy ustnej 1,8 ml roztworu na ząb. W pojedynczych przypadkach może być konieczna dodatkowa iniekcja 1–1,8 ml roztworu[1].
U dorosłych maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg na kilogram masy ciała. W przypadku znieczulenia nasiękowego dawki do 500 mg (co odpowiada 12,5 ml roztworu do wstrzykiwań) były dobrze tolerowane[1]. U dzieci i młodzieży zalecane jest stosowanie najmniejszej dawki potrzebnej do uzyskania odpowiedniego znieczulenia, nie przekraczając maksymalnej dawki 5 mg artykainy na kilogram masy ciała[2].
Przeciwwskazania
Orabloc nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na artykainę, adrenalinę lub inne składniki leku[1].
- Ciężkie zaburzenia rytmu serca – np. blok przedsionkowo-komorowy drugiego i trzeciego stopnia[2].
- Bardzo wolne tętno – bradykardia[2].
- Ostra niewydolność serca – np. po przebytym zawale mięśnia sercowego[2].
- Bardzo niskie ciśnienie krwi – ciężkie niedociśnienie[1].
- Astma oskrzelowa z nadwrażliwością na siarczyny[2].
- Dzieci poniżej 4 roku życia[1].
Środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Orabloc należy poinformować lekarza dentystę o wszelkich schorzeniach i przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, padaczką oraz w przypadku jednoczesnego stosowania halogenowych wziewnych środków znieczulających[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Orabloc może powodować działania niepożądane. Często występujące działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, bóle głowy oraz zaburzenia czucia zęba. Niezbyt często mogą wystąpić zawroty głowy oraz bardzo szybkie bicie serca (tachykardia). W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca oraz zaburzenia oddychania[1][2].
Słownik pojęć
- Artykaina – Substancja o działaniu miejscowo znieczulającym, stosowana w stomatologii.
- Adrenalina – Hormon i neuroprzekaźnik, który zawęża naczynia krwionośne, zmniejszając przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia leku.
- Chirurgia miazgi zęba – Zabiegi obejmujące amputację i ekstyrpację miazgi zęba.
- Osteotomia – Zabieg chirurgiczny polegający na przecięciu kości.
- Apikoektomia – Resekcja wierzchołka korzenia zębowego.
- Bradykardia – Bardzo wolne tętno.
- Niedociśnienie – Bardzo niskie ciśnienie krwi.
- Astma oskrzelowa – Przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych.
| Wskazania | Chirurgia błony śluzowej jamy ustnej, chirurgia miazgi zęba, usuwanie złamanych zębów, długotrwałe interwencje chirurgiczne, chirurgia kości z otwarciem dziąseł, usuwanie torbieli, chirurgia w obrębie dziąseł oraz przyzębia, usuwanie wierzchołków korzeni zębów |
| Dawkowanie | 1,8 ml roztworu na ząb, maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg na kilogram masy ciała, u dzieci maksymalna dawka to 5 mg artykainy na kilogram masy ciała |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na artykainę, adrenalinę lub inne składniki leku, ciężkie zaburzenia rytmu serca, bardzo wolne tętno, ostra niewydolność serca, bardzo niskie ciśnienie krwi, astma oskrzelowa z nadwrażliwością na siarczyny, dzieci poniżej 4 roku życia |
| Środki ostrożności | Zaburzenia krzepnięcia krwi, ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby, padaczka, jednoczesne stosowanie halogenowych wziewnych środków znieczulających |
| Działania niepożądane | Nudności, wymioty, bóle głowy, zaburzenia czucia zęba, zawroty głowy, bardzo szybkie bicie serca (tachykardia), reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia oddychania |














