Menu

10 mg – dawkowanie leku

Polmatine to lek stosowany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

Dawkowanie dla dorosłych

Leczenie powinno rozpocząć się od dawki 5 mg na dobę, którą należy stopniowo zwiększać co tydzień o 5 mg, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej 20 mg na dobę. Schemat dawkowania wygląda następująco:

  1. 1. tydzień: 5 mg na dobę
  2. 2. tydzień: 10 mg na dobę
  3. 3. tydzień: 15 mg na dobę
  4. 4. tydzień i kolejne: 20 mg na dobę

Takie stopniowe zwiększanie dawki ma na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych[1].

Dawkowanie dla osób w podeszłym wieku

Dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę, zgodnie z opisanym powyżej schematem podawania leku[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Polmatine nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności[1].

Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek

U pacjentów z nieznacznie zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny 50 – 80 ml/min) modyfikacja dawki nie jest wymagana. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 – 49 ml/min) dobowa dawka powinna wynosić 10 mg. Jeśli leczenie jest dobrze tolerowane przynajmniej przez 7 dni, dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę zgodnie ze standardowym schematem. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 5 – 29 ml/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg[1].

Dawkowanie przy zaburzeniach czynności wątroby

U pacjentów z nieznacznym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (stopień A i B w skali Childa-Pugha) nie ma potrzeby modyfikacji dawki. Nie zaleca się podawania Polmatine u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby[1].

Sposób podawania

Polmatine należy podawać raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia. Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Ważne jest, aby lek przyjmować regularnie, aby zapewnić jego skuteczność[1].

Słownik pojęć

  • Choroba Alzheimera – przewlekła choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do stopniowej utraty pamięci i innych funkcji poznawczych.
  • Memantyna – substancja czynna leku Polmatine, stosowana w leczeniu choroby Alzheimera.
  • Klirens kreatyniny – wskaźnik używany do oceny funkcji nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
  • Skala Childa-Pugha – skala używana do oceny stopnia zaawansowania choroby wątroby.
  • Antagonista receptora NMDA – substancja, która blokuje działanie receptorów NMDA, co może pomóc w leczeniu niektórych chorób neurologicznych.

Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych 5 mg na dobę, stopniowo zwiększane do 20 mg na dobę
Dawkowanie dla osób w podeszłym wieku 20 mg na dobę
Dawkowanie dla dzieci i młodzieży Nie zalecane
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek 10-20 mg na dobę w zależności od stopnia zaburzenia
Dawkowanie przy zaburzeniach czynności wątroby Nie zalecane przy ciężkim zaburzeniu
Sposób podawania Raz na dobę, o tej samej porze, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków

Materiały źródłowe

FAQ

Co zrobić, jeśli zapomnę przyjąć dawkę leku Polmatine?

Jeżeli pacjent zapomni zażyć lek, powinien przyjąć kolejną dawkę leku Polmatine o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki[2].

Jakie są możliwe działania niepożądane leku Polmatine?

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, senność, zaparcia, podwyższone wyniki stężenia enzymów wątrobowych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu i wysokie ciśnienie krwi[2].

Czy mogę stosować Polmatine z innymi lekami?

Stosowanie Polmatine może powodować zmiany w działaniu innych leków, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak amantadyna, ketamina, dekstrometorfan, dantrolen, baklofen, cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina, nikotyna, hydrochlorotiazyd, środki antycholinergiczne, leki przeciwdrgawkowe, barbiturany, agoniści dopaminergiczni, neuroleptyki oraz doustne leki przeciwzakrzepowe[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź