Jak prawidłowo dawkować lek Symescital?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie w przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby
• Jak przyjmować lek
• Czas trwania leczenia
• Przerwanie stosowania leku
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Symescital to lek stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych. Zawiera escytalopram, który należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania^[1].

Dawkowanie dla dorosłych

W zależności od rodzaju zaburzenia, dawkowanie leku Symescital może się różnić:

• Depresja: Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie lękowe z napadami lęku: Początkowa dawka wynosi 5 mg na dobę przez pierwszy tydzień, a następnie zwiększa się do 10 mg na dobę. W razie potrzeby dawka może być zwiększona do maksymalnie 20 mg na dobę^[1].
• Fobia społeczna: Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę. Lekarz może dostosować dawkę do 5 mg lub zwiększyć do maksymalnie 20 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta^[1].
• Zaburzenie lękowe uogólnione: Zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę. W razie potrzeby dawka może być zwiększona do maksymalnie 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne: Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę. W razie potrzeby dawka może być zwiększona do maksymalnie 20 mg na dobę^[1].

Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 10 mg na dobę^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Leku Symescital nie należy zwykle stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, chyba że lekarz uzna to za konieczne. W takim przypadku pacjent powinien być ściśle monitorowany^[1].

Dawkowanie w przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek zaleca się ostrożność^[1].

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę przez pierwsze dwa tygodnie. W razie potrzeby dawka może być zwiększona do 10 mg na dobę. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby zaleca się szczególną ostrożność^[1].

Jak przyjmować lek

Symescital można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Tabletki należy połykać popijając wodą. Nie należy ich żuć, ponieważ są gorzkie w smaku. W razie potrzeby tabletki można przełamać na dwie części, kładąc je na płaskiej powierzchni rowkiem do góry i przyciskając końce palcami wskazującymi obu rąk^[1].

Czas trwania leczenia

Pacjent może zacząć odczuwać poprawę dopiero po kilku tygodniach leczenia. Zaleca się kontynuowanie stosowania leku Symescital przez co najmniej 6 miesięcy po odzyskaniu dobrego samopoczucia, aby zapobiec nawrotom objawów^[1].

Przerwanie stosowania leku

Nie należy nagle przerywać stosowania leku Symescital. Zwykle zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres kilku tygodni, aby uniknąć objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu, niepokój, ból głowy, nudności i inne^[1].

Słownik pojęć

• Escytalopram – substancja czynna leku Symescital, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu, co pomaga w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Fobia społeczna – zaburzenie lękowe charakteryzujące się intensywnym lękiem przed sytuacjami społecznymi.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – zaburzenie psychiczne, w którym pacjent doświadcza natrętnych myśli (obsesji) i/lub wykonuje powtarzające się czynności (kompulsje).
• Agorafobia – lęk przed miejscami lub sytuacjami, z których ucieczka może być trudna lub wstydliwa, lub w których pomoc może nie być dostępna w przypadku ataku paniki.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku