Wskazania do stosowania leku Propofol Baxter

Propofol Baxter to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym oraz sedacji. Jest to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, która zawiera substancję czynną o nazwie propofol. Lek ten jest szeroko stosowany w różnych procedurach medycznych, zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 3 roku życia^[1]. W niniejszym artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Propofol Baxter, jakie schorzenia i dolegliwości leczy oraz jak jest podawany pacjentom.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Propofol Baxter jest stosowany w następujących przypadkach:

• Indukcja i podtrzymanie znieczulenia ogólnego – Lek jest używany do wprowadzenia i utrzymania stanu nieświadomości podczas zabiegów chirurgicznych u dorosłych i dzieci powyżej 3 roku życia^[1].
• Sedacja u wentylowanych mechanicznie pacjentów – Propofol Baxter jest stosowany do sedacji pacjentów powyżej 16 roku życia, którzy są wentylowani mechanicznie w warunkach intensywnej opieki medycznej^[1].
• Sedacja podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych – Lek jest używany do sedacji dorosłych i dzieci powyżej 3 roku życia podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Propofol Baxter może być podawany wyłącznie przez lekarzy przeszkolonych w zakresie anestezjologii lub intensywnej opieki medycznej. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała, stan zdrowia pacjenta oraz stosowaną premedykację^[1]. Oto szczegółowe informacje na temat dawkowania:

• Indukcja znieczulenia u dorosłych – Zwykle podaje się 1,5-2,5 mg propofolu na kg masy ciała. U pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami serca dawka może być zmniejszona do 1 mg/kg mc^[1].
• Podtrzymanie znieczulenia u dorosłych – Dawka wynosi zazwyczaj 4-12 mg/kg mc. na godzinę. U pacjentów w złym stanie zdrowia dawka może być zmniejszona do 4 mg/kg mc. na godzinę^[1].
• Indukcja znieczulenia u dzieci – Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała dziecka. Zwykle wynosi 2,5 mg/kg mc., ale u młodszych dzieci może być większa^[1].
• Sedacja podczas intensywnej opieki medycznej – Dawka wynosi 0,3-4,0 mg/kg mc. na godzinę^[1].

Przeciwwskazania

Propofol Baxter nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – U pacjentów uczulonych na propofol, soję, orzeszki ziemne lub inne składniki leku^[1].
• Sedacja u dzieci poniżej 16 roku życia – Lek nie jest zalecany do sedacji u dzieci w wieku poniżej 16 lat w warunkach intensywnej opieki medycznej^[1].
• Znieczulenie ogólne u dzieci poniżej 3 roku życia – Propofol Baxter nie jest stosowany do indukcji znieczulenia u dzieci poniżej 3 roku życia^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Propofol Baxter należy omówić to z lekarzem, anestezjologiem lub pielęgniarką, zwłaszcza jeśli pacjent:

• miał kiedykolwiek napad lub drgawki^[2],
• ma bardzo wysoki poziom tłuszczu we krwi^[2],
• ma problemy z metabolizmem tłuszczu^[2],
• stracił dużo wody (hipowolemia)^[2],
• ma problemy z sercem, oddychaniem, nerkami lub wątrobą^[2],
• ogólnie źle się czuje^[2],
• cierpi na chorobę mitochondrialną^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Propofol Baxter może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane to:

• Ból w miejscu wstrzyknięcia – Bardzo często występuje ból w miejscu pierwszego wstrzyknięcia^[2].
• Spontaniczne ruchy i kurcze mięśni – Często występują podczas wprowadzania do znieczulenia^[2].
• Obniżone ciśnienie krwi – Często występuje podczas wprowadzania do znieczulenia^[2].
• Depresja oddechowa – Może wystąpić podczas wprowadzania do znieczulenia^[2].
• Reakcje alergiczne – Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak anafilaksja^[2].

Słownik pojęć

• Propofol – Substancja czynna leku Propofol Baxter, stosowana do znieczulenia ogólnego i sedacji.
• Znieczulenie ogólne – Stan nieświadomości wywołany farmakologicznie, umożliwiający przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych.
• Sedacja – Stan uspokojenia pacjenta, w którym jest senny, ale nie całkowicie uśpiony.
• Hipowolemia – Stan, w którym organizm traci dużą ilość wody, co może prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi.
• Anafilaksja – Ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku