Elestar HCT: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Elestar HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd. Każda z tych substancji działa na różne mechanizmy w organizmie, aby skutecznie obniżyć ciśnienie krwi. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku Elestar HCT oraz schorzenia, które leczy.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Elestar HCT jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów. Lek ten jest stosowany w dwóch głównych przypadkach:

• Leczenie skojarzone: Elestar HCT jest wskazany u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie olmesartanu medoksomilu i amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym^[1].
• Leczenie zastępcze: Elestar HCT jest wskazany w leczeniu zastępczym u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie olmesartanu medoksomilu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu, przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym (olmesartan medoksomil i amlodypina lub olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd) i w produkcie jednoskładnikowym (hydrochlorotiazyd lub amlodypina)^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Elestar HCT to jedna tabletka na dobę. Dawkowanie zależy od konkretnej kombinacji substancji czynnych i ich dawek:

• Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie 20 mg olmesartanu medoksomilu i 5 mg amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie 40 mg olmesartanu medoksomilu i 5 mg amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym lub pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez stosowanie Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez stosowanie Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 10 mg + 12,5 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie 40 mg olmesartanu medoksomilu i 10 mg amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym lub poprzez stosowanie Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg^[1].
• Elestar HCT 40 mg + 10 mg + 25 mg: dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez stosowanie Elestar HCT 40 mg + 10 mg + 12,5 mg lub Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg^[1].

Przeciwwskazania

Elestar HCT nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne, pochodne dihydropirydyny lub substancje będące pochodnymi sulfonamidu (hydrochlorotiazyd jest pochodną sulfonamidu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min)^[1].
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiperkalcemia, hiponatremia i objawowa hiperurykemia^[1].
• Ciężka niewydolność wątroby, cholestaza i niedrożność dróg żółciowych^[1].
• Drugi i trzeci trymestr ciąży^[1].
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].
• Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)^[1].
• Ciężkie niedociśnienie^[1].
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aorty dużego stopnia)^[1].
• Niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale serca^[1].

Słownik pojęć

• Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i udar.
• Olmesartan medoksomil – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Amlodypina – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
• Hydrochlorotiazyd – Substancja czynna należąca do grupy tiazydowych leków moczopędnych, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków.
• Hipokaliemia – Stan, w którym poziom potasu we krwi jest zbyt niski.
• Hiperkalcemia – Stan, w którym poziom wapnia we krwi jest zbyt wysoki.
• Hiponatremia – Stan, w którym poziom sodu we krwi jest zbyt niski.
• Hiperurykemia – Stan, w którym poziom kwasu moczowego we krwi jest zbyt wysoki, co może prowadzić do dny moczanowej.
• Cholestaza – Stan, w którym przepływ żółci z wątroby jest zablokowany.
• Zwężenie zastawki aorty – Stan, w którym zastawka aorty jest zwężona, co utrudnia przepływ krwi z serca do aorty.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku