Wskazania do stosowania leku Concoram: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Concoram to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: bisoprolol i amlodypinę. Lek ten jest przeznaczony dla pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego podczas jednoczesnego podawania poszczególnych substancji czynnych w takich samych dawkach jak w leku Concoram, lecz w oddzielnych tabletkach[1].
Wskazania do stosowania
Concoram jest wskazany w leczeniu substytucyjnym nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy już przyjmują bisoprolol i amlodypinę w oddzielnych tabletkach w takich samych dawkach[1]. Lek ten jest stosowany w celu ułatwienia terapii poprzez zmniejszenie liczby przyjmowanych tabletek.
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka o mocy odpowiadającej przyjmowanej do tej pory dawce. Concoram należy przyjmować rano, z posiłkiem lub bez posiłku, popijając niewielką ilością płynu. Tabletek nie należy żuć[1]. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, dawkowanie może wymagać dostosowania[2].
Przeciwwskazania
Concoram nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Uczulenie na amlodypinę, bisoprolol, pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Istotne zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. duże zwężenie zastawki aorty).
- Ostra niewydolność serca, niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale serca lub niewydolność serca wymagająca dożylnego podawania leków w celu zwiększenia siły skurczu mięśnia sercowego.
- Wstrząs spowodowany nieprawidłową czynnością serca.
- Choroba serca objawiająca się bardzo wolną lub nieregularną czynnością serca (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorej zatoki).
- Bardzo niskie ciśnienie tętnicze.
- Spowolniona akcja serca.
- Ciężka astma oskrzelowa.
- Ciężka choroba naczyń obwodowych.
- Zespół Raynauda.
- Nieleczony guz chromochłonny.
- Stany metaboliczne, w których odczyn krwi staje się kwaśny.
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Concoram należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w przypadku występowania następujących stanów[2]:
- Podeszły wiek.
- Niewydolność serca.
- Cukrzyca z dużymi wahaniami stężenia cukru we krwi.
- Ścisła dieta.
- Jednoczesne leczenie przeciwalergiczne (odczulające).
- Łagodne zaburzenia układu przewodzącego serca (blok przedsionkowo-komorowy I stopnia).
- Zaburzenia przepływu wieńcowego (dławica Prinzmetala).
- Choroba naczyniowa kończyn.
- Łuszczyca.
- Nadczynność tarczycy.
- Choroba wątroby lub nerek.
- Leczony guz chromochłonny.
- Astma oskrzelowa lub inna przewlekła obturacyjna choroba płuc.
- Planowana operacja.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Concoram może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują[1][2]:
- Ból głowy, zawroty głowy, senność.
- Kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy.
- Ból brzucha, nudności, zmiana rytmu wypróżnień.
- Obrzęk wokół kostek, zmęczenie, osłabienie.
- Uczucie marznięcia lub drętwienia kończyn.
- Dusznica bolesna, duszność.
Słownik pojęć
- Bisoprolol – Lek należący do grupy beta-adrenolityków, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób serca.
- Amlodypina – Lek z grupy antagonistów wapnia, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej.
- Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
- Dławica piersiowa – Ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego.
- Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
- Zespół Raynauda – Choroba objawiająca się napadowym skurczem naczyń krwionośnych, prowadzącym do blednięcia i bólu palców rąk i stóp.
- Guz chromochłonny – Rzadki guz nadnerczy, który może powodować nadciśnienie tętnicze.


















