Profil bezpieczeństwa stosowania leku Efferalgan Codeine

Spis treści

• Kobieta Karmiąca
• Prowadzenie Pojazdów
• Interakcje z Alkoholem
• Stosowanie u Seniorów
• Pacjenci z Zaburzeniami Czynności Nerek
• Pacjenci z Zaburzeniami Czynności Wątroby

Bezpieczeństwo stosowania leku Efferalgan Codeine jest kluczowym aspektem, który należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. W artykule omówimy szczegółowo, jak lek wpływa na różne grupy pacjentów, w tym kobiety karmiące, osoby prowadzące pojazdy, osoby spożywające alkohol, seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

Kobieta Karmiąca

Stosowanie leku Efferalgan Codeine przez kobiety karmiące piersią jest przeciwwskazane. Kodeina i jej aktywny metabolit, morfina, przenikają do mleka kobiecego, co może prowadzić do depresji oddechowej, bezdechu oraz śmierci u noworodków karmionych piersią przez matki, które bardzo szybko metabolizują kodeinę do morfiny^[1]. W kilku przypadkach zaobserwowano u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące kodeinę w dawkach większych niż zalecane obniżenie napięcia mięśniowego i zaburzenia w oddychaniu^[2].

Prowadzenie Pojazdów

Lek Efferalgan Codeine może zaburzać sprawność psychofizyczną, powodować senność lub zaburzenie funkcji poznawczych, co jest związane z obecnością kodeiny. Dlatego podczas stosowania tego leku nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn^[1]. Działanie opioidów na ośrodkowy układ nerwowy może powodować ciężką, zagrażającą życiu depresję oddechową^[2].

Interakcje z Alkoholem

Podczas stosowania leku Efferalgan Codeine nie należy pić alkoholu ani zażywać leków zawierających alkohol. Alkohol zwiększa działanie uspokajające opioidowych leków przeciwbólowych, co może prowadzić do zaburzenia stanu świadomości i stanowić zagrożenie w przypadku prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn^[1]. Ponadto istnieje ryzyko wystąpienia toksycznego uszkodzenia wątroby, szczególnie u osób długotrwale niedożywionych i regularnie pijących alkohol^[2].

Stosowanie u Seniorów

Pacjenci w podeszłym wieku mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na działanie opioidowych leków przeciwbólowych, takich jak kodeina. Zaleca się rozpoczęcie stosowania leku od mniejszych dawek początkowych niż zwykle stosowane u dorosłych^[1]. U tych pacjentów istnieje także większe prawdopodobieństwo jednoczesnego stosowania innych leków, co może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych^[2].

Pacjenci z Zaburzeniami Czynności Nerek

U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeń czynności nerek istnieje ryzyko kumulacji kodeiny i paracetamolu. Zalecana dawka to 1 tabletka musująca (500 mg paracetamolu i 30 mg kodeiny), a minimalny odstęp pomiędzy dawkami powinien wynosić co najmniej 6 godzin przy klirensie kreatyniny 10-50 ml/min i 8 godzin przy klirensie kreatyniny poniżej 10 ml/min^[1]. Młodzież z niewydolnością nerek powinna znajdować się pod ścisłą obserwacją lekarską^[2].

Pacjenci z Zaburzeniami Czynności Wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami. W następujących sytuacjach maksymalna dawka dobowa paracetamolu nie powinna przekroczyć 60 mg/kg mc./dobę (nie powinna przekroczyć 2 g/dobę): u dorosłych o masie ciała poniżej 50 kg, przewlekła lub wyrównana czynna choroba wątroby, zespół Gilberta, przewlekła choroba alkoholowa, długotrwałe niedożywienie, odwodnienie^[1]. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy także rozważyć zmniejszenie dawki kodeiny^[2].

Słownik pojęć

• Depresja oddechowa – stan, w którym oddychanie jest spowolnione i niewystarczające, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający wydolność nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Metabolizm – procesy biochemiczne zachodzące w organizmie, które przekształcają substancje chemiczne, takie jak leki, w inne związki.
• Opioidy – grupa leków działających przeciwbólowo, które mogą powodować uzależnienie i mają działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy.
• Paracetamol – lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, stosowany w leczeniu bólu i gorączki.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku