Wskazania do stosowania leku Efferalgan Codeine

Lek Efferalgan Codeine jest stosowany w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu, który nie ustępuje po zastosowaniu leków przeciwbólowych o działaniu obwodowym. W artykule omówimy szczegółowe wskazania do stosowania tego leku, jego skład, dawkowanie oraz możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Lek Efferalgan Codeine jest wskazany do stosowania w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu, który nie ustępuje po zastosowaniu leków przeciwbólowych o działaniu obwodowym, takich jak paracetamol lub ibuprofen stosowane w monoterapii^[1]. Kodeina, będąca jednym ze składników leku, jest wskazana u młodzieży w wieku 12 lat i starszych w leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, który nie ustąpi po leczeniu innymi lekami przeciwbólowymi^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Efferalgan Codeine jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała 33 kg i powyżej (w wieku 12 lat i starszych). Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta^[1]:

• Dorośli: Jednorazowo 1 tabletka musująca. W razie konieczności dawkę można powtarzać, lecz nie częściej niż co 6 godzin. W przypadku intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabletki musujące. Maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek musujących.
• Młodzież o masie ciała od 33 kg do 50 kg: Zalecana dawka paracetamolu wynosi 10 do 15 mg/kg masy ciała co 4 do 6 godzin, do maksymalnej dawki dobowej 60 mg/kg mc./dobę. Zalecana dawka kodeiny wynosi 0,5 mg/kg mc. do 1 mg/kg mc. co 6 godzin, do maksymalnej dawki dobowej kodeiny 240 mg.
• Młodzież o masie ciała powyżej 50 kg: Jednorazowo 1 tabletka musująca. W razie konieczności dawkę można powtarzać, lecz nie częściej niż co 6 godzin. W przypadku intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabletki musujące. Maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek musujących.

Przeciwwskazania

Lek Efferalgan Codeine nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1][2]:

• Nadwrażliwość na paracetamol, kodeinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• U dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na ryzyko toksyczności opioidów.
• U dzieci i młodzieży poddawanych zabiegowi usunięcia migdałka podniebiennego i (lub) gardłowego w ramach leczenia zespołu obturacyjnego bezdechu śródsennego.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub czynna niewyrównana choroba wątroby.
• Ciężka niewydolność nerek.
• Choroba alkoholowa.
• Leczenie inhibitorami MAO oraz w okresie do 14 dni po zakończeniu leczenia.
• Astma oskrzelowa lub niewydolność oddechowa.
• Bardzo szybki metabolizm kodeiny do morfiny.
• Kobiety w pierwszym trymestrze ciąży oraz kobiety karmiące piersią.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Efferalgan Codeine może powodować działania niepożądane. Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco^[1][2]:

• Rzadko: obniżenie ciśnienia krwi, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia.
• Bardzo rzadko: częstoskurcz, kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek.
• Częstość nieznana: zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości, biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty, pokrzywka, rumień, wysypka, plamica, ostra uogólniona osutka krostkowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona.

Słownik pojęć

• Paracetamol – lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, stosowany w leczeniu bólu i gorączki.
• Kodeina – opioidowy lek przeciwbólowy, stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym nasileniu.
• Opioidy – grupa leków działających przeciwbólowo, które mogą prowadzić do uzależnienia.
• Depresja oddechowa – stan, w którym dochodzi do zmniejszenia częstości i głębokości oddechów, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
• Metabolizm – procesy biochemiczne zachodzące w organizmie, które prowadzą do przekształcania substancji chemicznych.
• Hiperbilirubinemia – stan, w którym dochodzi do zwiększenia stężenia bilirubiny we krwi, co może prowadzić do żółtaczki.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku