Wskazania do stosowania szczepionki Priorix: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Szczepionka Priorix jest stosowana w celu zapobiegania trzem poważnym chorobom wirusowym: odrze, śwince i różyczce. Jest przeznaczona do czynnego uodparniania dzieci, młodzieży oraz dorosłych. W artykule omówimy szczegółowe wskazania do stosowania szczepionki, jej skład, sposób podawania oraz możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Skład szczepionki
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Szczepionka Priorix jest przeznaczona do czynnego uodparniania przeciwko odrze, śwince i różyczce dzieci po ukończeniu 9. miesiąca życia, młodzieży oraz osób dorosłych^[1]. Szczepionka jest szczególnie zalecana w następujących przypadkach:

• Dzieci po ukończeniu 9. miesiąca życia – Szczepionka może być podawana dzieciom od 9. miesiąca życia, jednakże dzieci zaszczepione w pierwszym roku życia mogą nie być w pełni chronione^[2].
• Młodzież i dorośli – Szczepionka jest również przeznaczona dla młodzieży i dorosłych, którzy nie byli wcześniej szczepieni lub nie przeszli tych chorób^[1].
• Osoby podróżujące do rejonów endemicznych – Szczepionka jest zalecana dla osób podróżujących do rejonów, gdzie występują epidemie odry, świnki lub różyczki^[1].

Skład szczepionki

Szczepionka Priorix zawiera żywe, atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki. Każda dawka (0,5 ml) szczepionki po rekonstytucji zawiera:

• Żywy atenuowany wirus odry (szczep Schwarz) – nie mniej niż 10^3,0 CCID₅₀
• Żywy atenuowany wirus świnki (szczep RIT 4385, pochodzący od szczepu Jeryl Lynn) – nie mniej niż 10^3,7 CCID₅₀
• Żywy atenuowany wirus różyczki (szczep Wistar RA 27/3) – nie mniej niż 10^3,0 CCID₅₀

Szczepionka zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sorbitol, kwas para-aminobenzoesowy i fenyloalanina^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Szczepionka Priorix powinna być stosowana zgodnie z oficjalnymi zaleceniami. Zaleca się podanie jednej dawki (0,5 ml) szczepionki osobom w wieku 12 miesięcy i starszym. Druga dawka powinna zostać podana zgodnie z oficjalnymi zaleceniami^[1]. Szczepionka może być podawana podskórnie lub domięśniowo, w górną część ramienia lub zewnętrzną część uda^[2].

Przeciwwskazania

Szczepionki Priorix nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w składzie szczepionki^[1].
• Ciężki niedobór odporności – np. ciężki, złożony niedobór odporności, agammaglobulinemia lub AIDS^[1].
• Ciąża – należy unikać zajścia w ciążę przez 1 miesiąc po zaszczepieniu^[1].
• Ostra i ciężka choroba przebiegająca z gorączką – szczepienie powinno być odroczone do czasu wyzdrowienia^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, szczepionka Priorix może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstsze działania niepożądane to:

• Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż 1 na 10 dawek szczepionki): zaczerwienienie w miejscu podania, gorączka (38°C lub wyższa)^[2].
• Często (mogą wystąpić rzadziej niż 1 na 10 dawek szczepionki): ból i obrzęk w miejscu podania, gorączka (wyższa niż 39,5°C), wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych^[2].
• Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż 1 na 100 dawek szczepionki): zapalenie ucha środkowego, powiększenie węzłów chłonnych, utrata apetytu, nerwowość, nietypowy płacz, bezsenność, zapalenie spojówek, zapalenie oskrzeli, kaszel, obrzęk ślinianek przyusznych, biegunka, wymioty^[2].
• Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż 1 na 1000 dawek szczepionki): drgawki z towarzyszącą wysoką temperaturą, reakcje alergiczne^[2].

Słownik pojęć

• CCID₅₀ – Wyznaczona statystycznie ilość wirusa mogąca w wyniku zaszczepienia zakazić 50% hodowli komórkowej.
• Atenuowany wirus – Wirus osłabiony, który nie jest w stanie wywołać choroby u zdrowych osób, ale może stymulować układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał.
• Neomycyna – Antybiotyk stosowany w szczepionkach jako konserwant.
• Fenyloketonuria (PKU) – Rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, ponieważ organizm nie usuwa jej w odpowiedni sposób.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku