Wskazania do stosowania szczepionki NeisVac-C
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Szczepionka NeisVac-C jest stosowana w celu zapobiegania inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitidis grupy C. Choroba ta może prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu zakażeń, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i posocznica (zakażenie krwi)[1].
Wskazania do stosowania
Szczepionka NeisVac-C jest przeznaczona do czynnego uodparniania dzieci po ukończeniu 2. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych w celu zapobiegania zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis grupy C[1]. Szczepionkę należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie:
- Niemowlęta w wieku po ukończeniu 2. miesiąca życia do ukończenia 4. miesiąca życia: Dwie dawki, każdą po 0,5 ml, należy podać z przerwą co najmniej dwóch miesięcy.
- Niemowlęta po ukończeniu 4. miesiąca życia, starsze dzieci, młodzież i dorośli: Jedna dawka 0,5 ml.
- Dawki przypominające: Po zakończeniu cyklu szczepienia podstawowego u niemowląt w wieku poniżej 12. miesięcy, dawkę przypominającą należy podać w wieku około 12.-13. miesiąca życia, w odstępie co najmniej 6 miesięcy od ostatniego szczepienia NeisVac-C[1].
Sposób podawania:
- Szczepionka NeisVac-C przeznaczona jest do wstrzykiwań domięśniowych.
- U niemowląt najlepiej podawać ją w przednio-boczną część uda, a u starszych dzieci, młodzieży i dorosłych w mięsień naramienny[1].
- Szczepionki nie wolno podawać podskórnie ani dożylnie.
Przeciwwskazania
Szczepionki NeisVac-C nie należy stosować w przypadku:
- Nadwrażliwości na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, w tym na toksoid tężcowy[1].
- Reakcji alergicznej na inną szczepionkę przeciw zakażeniom wywołanym przez meningokoki grupy C[2].
Środki ostrożności
Przed podaniem szczepionki NeisVac-C należy zapewnić dostęp i możliwość natychmiastowego zastosowania odpowiednich środków i sprzętu medycznego w rzadkich przypadkach wystąpienia reakcji anafilaktycznej[1]. Osoby poddane szczepieniu powinny pozostawać pod obserwacją przez odpowiednio długi czas po szczepieniu.
Inne środki ostrożności obejmują:
- Rozważenie ryzyka i korzyści u osób z zaburzeniami krzepnięcia (np. trombocytopenia) lub jednocześnie stosujących leczenie przeciwzakrzepowe[1].
- Monitorowanie czynności oddechowych przez 48 do 72 godzin w przypadku podawania dawek szczepienia podstawowego bardzo niedojrzałym wcześniakom[1].
- Przełożenie podania szczepionki u osób z ostrą, ciężką chorobą przebiegającą z gorączką[1].
Działania niepożądane
Jak każda szczepionka, NeisVac-C może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:
- Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób): Zaczerwienienie, obrzęk, wrażliwość na dotyk i ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, rozdrażnienie, zmęczenie, senność, ospałość, płacz, wymioty, zmniejszenie apetytu, ból głowy[2].
- Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób): Ból gardła, katar, kaszel, biegunka, zaburzenia snu, wysypka, nadmierne pocenie się, nudności, ból brzucha, ból mięśni[2].
- Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób): Miejscowe opuchnięcie, nagłe zaczerwienienie, dreszcze, ból brzucha, niestrawność, powiększenie węzłów chłonnych, reakcje alergiczne[2].
- Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób): Reakcje alergiczne, opuchnięcie powiek, siniaczenie, sztywność mięśni i stawów, zasłabnięcie[2].
Słownik pojęć
- Neisseria meningitidis – Bakteria wywołująca inwazyjną chorobę meningokokową, taką jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i posocznica.
- Toksoid tężcowy – Inaktywowany toksyn tężcowy używany jako adiuwant w szczepionkach.
- Reakcja anafilaktyczna – Ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
- Trombocytopenia – Stan charakteryzujący się niską liczbą płytek krwi.
- Posocznica – Zakażenie krwi, które może prowadzić do sepsy.
Podsumowanie
Szczepionka NeisVac-C jest skutecznym środkiem zapobiegającym inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitidis grupy C. Jest przeznaczona do stosowania u dzieci po ukończeniu 2. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych. Szczepionka jest podawana domięśniowo i może być stosowana równocześnie z innymi szczepionkami. Przed podaniem szczepionki należy skonsultować się z lekarzem, aby upewnić się, że nie ma przeciwwskazań do jej podania. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie, obrzęk, wrażliwość na dotyk i ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, rozdrażnienie, zmęczenie, senność, ospałość, płacz, wymioty, zmniejszenie apetytu oraz ból głowy.
| Wskazania | Zapobieganie inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez Neisseria meningitidis grupy C |
| Dawkowanie | 2 dawki dla niemowląt, 1 dawka dla starszych dzieci, młodzieży i dorosłych |
| Sposób podawania | Domięśniowo |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na składniki szczepionki |
| Środki ostrożności | Monitorowanie po szczepieniu, szczególnie u wcześniaków |
| Działania niepożądane | Zaczerwienienie, obrzęk, ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, ból głowy |














