Jak prawidłowo dawkować lek Tensart HCT?

Lek Tensart HCT jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera dwie substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd, które pomagają kontrolować wysokie ciśnienie krwi. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Tensart HCT, aby uzyskać najlepsze rezultaty terapeutyczne.

Spis treści

• Dawkowanie leku Tensart HCT
• Szczególne populacje
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Tensart HCT

Zalecana dawka leku Tensart HCT to jedna tabletka powlekana raz na dobę^[1]. Lekarz może dostosować dawkę w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Ważne jest, aby nie zmieniać dawki ani nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem prowadzącym^[2].

Szczególne populacje

Niektóre grupy pacjentów mogą wymagać dostosowania dawki lub szczególnej ostrożności podczas stosowania leku Tensart HCT:

• Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i bezmoczem^[1].
• Cukrzyca: Jednoczesne stosowanie walsartanu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawek większych niż 80 mg walsartanu na dobę^[1].
• Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku^[1].
• Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku Tensart HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat^[1].

Sposób podawania

Lek Tensart HCT można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Tabletkę należy połknąć, popijając szklanką wody. Ważne jest, aby przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia, zwykle w godzinach porannych^[2].

Przeciwwskazania

Lek Tensart HCT nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne, inne produkty lecznicze będące pochodnymi sulfonamidów, olej sojowy, olej arachidowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Drugi i trzeci trymestr ciąży^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby i cholestaza^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz^[1].
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia^[1].
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].

Słownik pojęć

• Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co zwiększa ryzyko chorób serca, udaru i niewydolności nerek.
• Walsartan – Substancja czynna należąca do klasy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – Substancja czynna należąca do grupy tiazydowych leków moczopędnych, zwiększająca ilość wydalanego moczu i obniżająca ciśnienie krwi.
• GFR – Wskaźnik przesączania kłębuszkowego, miara czynności nerek.
• Bezmoocz – Stan, w którym pacjent nie oddaje moczu.
• Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkalcemia – Wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hiperurykemia – Wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
• Aliskiren – Lek obniżający ciśnienie krwi, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Podsumowanie