Jak prawidłowo dawkować lek Leukeran?

Leukeran to lek stosowany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów układu krwionośnego i chłonnego. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym jak i kiedy go przyjmować, na podstawie informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Leukeran jest wskazany do leczenia następujących chorób:

• Choroba Hodgkina (ziarnica złośliwa) – nowotwór układu chłonnego^[1].
• Niektóre postaci nieziarniczych chłoniaków złośliwych (non-Hodgkin’s lymphoma) – nowotwory układu chłonnego^[1].
• Przewlekła białaczka limfatyczna – nowotwór krwi, w którym szpik kostny wytwarza dużą liczbę nieprawidłowych krwinek białych^[1].
• Makroglobulinemia Waldenströma – rzadki chłoniak związany z niekontrolowanym wzrostem komórek B^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Leukeran powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem lekarza doświadczonego w podawaniu leków cytotoksycznych^[1]. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, masy ciała pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie.

Choroba Hodgkina

Dorośli: Zalecana dawka to 0,2 mg na kilogram masy ciała na dobę przez 4 do 8 tygodni. Leukeran jest często stosowany jako część polichemioterapii^[1].

Dzieci i młodzież: Schematy dawkowania są podobne do stosowanych u dorosłych^[1].

Nieziarnicze chłoniaki złośliwe

Dorośli: Początkowa dawka wynosi zwykle od 0,1 do 0,2 mg na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze 4-8 tygodni. Leczenie podtrzymujące może obejmować zmniejszone dawki dobowe lub leczenie cykliczne^[1].

Dzieci i młodzież: Schematy dawkowania są podobne do stosowanych u dorosłych^[1].

Przewlekła białaczka limfatyczna

Dorośli: Początkowa dawka to 0,15 mg na kilogram masy ciała na dobę do czasu zmniejszenia liczby leukocytów we krwi obwodowej do 10 000/mikrolitr. Leczenie można wznowić po 4 tygodniach od zakończenia pierwszego cyklu i kontynuować je, stosując dawkę 0,1 mg na kilogram masy ciała na dobę^[1].

Makroglobulinemia Waldenströma

Dorośli: Zalecana początkowa dawka wynosi od 6 do 12 mg na dobę do chwili wystąpienia leukopenii; następnie wprowadza się na stałe dawkę od 2 do 8 mg na dobę^[1].

Specjalne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz osób starszych, dawkowanie może wymagać dostosowania^[1]. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być starannie monitorowani pod kątem objawów toksyczności, a dawka może być zmniejszona^[1].

Przeciwwskazania

Leukeran nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na chlorambucyl lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2]. Nie zaleca się również stosowania szczepionek zawierających żywe organizmy u pacjentów leczonych Leukeranem^[2].

Słownik pojęć

• Choroba Hodgkina – Nowotwór układu chłonnego, charakteryzujący się obecnością komórek Reed-Sternberga.
• Nieziarnicze chłoniaki złośliwe – Grupa nowotworów układu chłonnego, które nie zawierają komórek Reed-Sternberga.
• Przewlekła białaczka limfatyczna – Nowotwór krwi, w którym szpik kostny wytwarza dużą liczbę nieprawidłowych krwinek białych.
• Makroglobulinemia Waldenströma – Rzadki chłoniak związany z niekontrolowanym wzrostem komórek B, skutkującym uwolnieniem nieprawidłowego białka do krwi.
• Leukopenia – Zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi.
• Polichemioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą kombinacji kilku leków przeciwnowotworowych.

Podsumowanie

Leukeran jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych rodzajów nowotworów układu krwionośnego i chłonnego. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby, masy ciała pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie. Ważne jest, aby lek był stosowany pod nadzorem doświadczonego lekarza, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz osoby starsze mogą wymagać dostosowania dawki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na chlorambucyl oraz stosowanie szczepionek zawierających żywe organizmy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku