Wskazania do stosowania leku Clemastinum WZF

Spis treści

• Wstęp
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wstęp

Clemastinum WZF to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergicznych. Jest dostępny w postaci syropu i zawiera substancję czynną klemastynę. Lek ten jest przeznaczony do stosowania zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 12 miesiąca życia^[1][2].

Wskazania do stosowania

Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń i dolegliwości:

• Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa – objawy obejmują zatkany nos, wodnistą wydzielinę z nosa, swędzenie nosa, częste kichanie, zaczerwienienie oczu, łzawienie i swędzenie oczu^[1][2].
• Kontaktowe zapalenie skóry – objawy to zaczerwienienie, swędzenie skóry, tworzenie się pęcherzyków, pęknięcia i owrzodzenia^[1][2].
• Świąd skóry – uporczywe swędzenie skóry, które może być wynikiem różnych przyczyn, w tym alergii^[1][2].
• Pokrzywka – objawia się swędzącymi, czerwonymi bąblami na skórze^[1][2].
• Wyprysk atopowy – objawy to suchość, zaczerwienienie, łuszczenie i swędzenie skóry^[1][2].
• Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego) – objawy to puchnięcie skóry i błon śluzowych^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Clemastinum WZF należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Do opakowania dołączona jest miarka o pojemności 10 ml z podziałką pozwalającą na odmierzenie 2,5 ml, 5 ml i 10 ml syropu^[1][2]. Zwykle stosowane dawki to:

• Dorośli i młodzież powyżej 12 lat: 10 ml syropu (1 mg klemastyny) dwa razy na dobę, rano i wieczorem.
• Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 5 ml do 10 ml syropu (0,5 mg do 1 mg klemastyny) dwa razy na dobę, rano i wieczorem.
• Dzieci w wieku od 3 do 6 lat: 5 ml syropu (0,5 mg klemastyny) dwa razy na dobę, rano i wieczorem.
• Dzieci po ukończeniu pierwszego roku życia do 3 lat: 2,5 ml do 5 ml syropu (0,25 mg do 0,5 mg klemastyny) dwa razy na dobę, rano i wieczorem.

Przeciwwskazania

Leku Clemastinum WZF nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na klemastynę lub inne substancje o podobnej strukturze chemicznej (np. chlorofeniramina, difenhydramina) oraz na którykolwiek z pozostałych składników leku^[1][2].
• Stosowanie u dzieci poniżej 12 miesiąca życia^[1][2].
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO)^[1][2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Clemastinum WZF może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to:

• Uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy^[1][2].
• Bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia^[1][2].
• Zwiększenie gęstości wydzieliny w drogach oddechowych^[1][2].

Może również wystąpić zmęczenie, splątanie, niepokój, nadmierne pobudzenie (szczególnie u dzieci), osłabienie, ból głowy, drżenia, bezsenność, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, szumy uszne, drgawki, brak łaknienia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, suchość błony śluzowej nosa i gardła, uczucie zatkanego nosa, obniżenie ciśnienia krwi, kołatanie serca, przyspieszenie czynności serca, skurcze dodatkowe, zmiany w obrazie krwi, trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, pokrzywka, wysypka, nadmierna potliwość, dreszcze, nadwrażliwość na światło^[1][2].

Słownik pojęć

• Klemastyna – substancja czynna leku Clemastinum WZF, działająca przeciwhistaminowo.
• Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa – stan zapalny błony śluzowej nosa wywołany reakcją alergiczną.
• Kontaktowe zapalenie skóry – stan zapalny skóry wywołany kontaktem z alergenem.
• Świąd skóry – uporczywe swędzenie skóry.
• Pokrzywka – swędzące, czerwone bąble na skórze.
• Wyprysk atopowy – przewlekła choroba skóry charakteryzująca się suchością, zaczerwienieniem, łuszczeniem i swędzeniem skóry.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagłe puchnięcie skóry i błon śluzowych.
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku