Dawkowanie leku Lorista: Jak i kiedy stosować lek?

Lek Lorista, zawierający substancję czynną losartan potasowy, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz w celu ochrony nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku Lorista, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie informacji zawartych w dokumentach „Charakterystyka produktu leczniczego” oraz „Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych

Lek Lorista jest dostępny w trzech dawkach: 25 mg, 50 mg i 100 mg. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta oraz innych przyjmowanych leków.

• Nadciśnienie tętnicze: Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 50 mg raz na dobę. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia. U niektórych pacjentów dawka może być zwiększona do 100 mg raz na dobę^[1].
• Nadciśnienie tętnicze i cukrzyca typu 2: Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 50 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększona do 100 mg raz na dobę w zależności od wartości ciśnienia tętniczego^[1].
• Przewlekła niewydolność serca: Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 12,5 mg raz na dobę. Dawkę tę na ogół zwiększa się stopniowo w odstępach jednotygodniowych do maksymalnej dawki wynoszącej 150 mg raz na dobę^[1].
• Zmniejszenie ryzyka udaru mózgu: Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 50 mg raz na dobę. W zależności od uzyskanej zmiany wartości ciśnienia tętniczego dawka może być zwiększona do 100 mg raz na dobę^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Lek Lorista może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Dawkowanie zależy od masy ciała dziecka.

• Dzieci o masie ciała od 20 kg do 50 kg: Zalecana dawka początkowa wynosi 0,7 mg losartanu na kg masy ciała, podawana raz na dobę (do 25 mg). W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 50 mg raz na dobę^[1].
• Dzieci o masie ciała powyżej 50 kg: Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 50 mg raz na dobę. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 100 mg raz na dobę^[1].

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

W niektórych przypadkach lekarz może zalecić mniejszą dawkę początkową lub dostosować dawkowanie w zależności od stanu pacjenta.

• Pacjenci ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową: U pacjentów leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej wynoszącej 25 mg raz na dobę^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Losartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 25 mg^[1].

Sposób podawania

Tabletki Lorista należy połykać, popijając szklanką wody. Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków^[1]. Ważne jest, aby przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia, aby utrzymać stałe stężenie leku we krwi^[2].

Przedawkowanie

W przypadku omyłkowego przyjęcia zbyt dużej ilości tabletek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Objawy przedawkowania mogą obejmować niskie ciśnienie tętnicze, przyspieszoną czynność serca lub zwolnioną czynność serca^[2].

Słownik pojęć

• Losartan potasowy – substancja czynna leku Lorista, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca.
• Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
• Przewlekła niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
• Białkomocz – stan, w którym mocz zawiera nieprawidłową ilość białka.
• Hiperkaliemia – zbyt duże stężenie potasu we krwi.
• Hipoglikemia – za małe stężenie glukozy we krwi.
• Obrzęk naczynioruchowy – obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka, który może powodować trudności w oddychaniu.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku