Wskazania do stosowania leku Lamitrin S

Lek Lamitrin S jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i psychiatrycznych. Jego główne zastosowania obejmują leczenie padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania tego leku.

Spis treści

• Padaczka
• Zaburzenia afektywne dwubiegunowe
• Dawkowanie i sposób podawania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Padaczka

Lek Lamitrin S jest stosowany w leczeniu padaczki u dorosłych i dzieci. Wskazania obejmują:

• Leczenie skojarzone lub monoterapia napadów częściowych i uogólnionych – Lek może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi w leczeniu napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych^[1].
• Napady związane z zespołem Lennoxa-Gastauta – Lamitrin S jest stosowany w leczeniu skojarzonym, jednak może być również pierwszym lekiem przeciwpadaczkowym włączanym do leczenia tego zespołu^[1].
• Monoterapia w typowych napadach nieświadomości – U dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 12 lat lek może być stosowany jako jedyny lek w leczeniu typowych napadów nieświadomości^[1].

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe

Lek Lamitrin S jest również stosowany w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych. Wskazania obejmują:

• Zapobieganie epizodom depresji – Lek jest stosowany w celu zapobiegania epizodom depresji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I, u których występują głównie epizody depresji^[1]. Lek nie jest wskazany w doraźnym leczeniu epizodów manii ani depresji^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Lamitrin S zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz stosowania innych leków. Poniżej przedstawiono ogólne zasady dawkowania:

• Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej – Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 25 mg na dobę, a następnie jest stopniowo zwiększana do dawki podtrzymującej wynoszącej od 100 do 200 mg na dobę^[1].
• Dzieci w wieku od 2 do 12 lat – Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,3 mg/kg masy ciała na dobę, a następnie jest stopniowo zwiększana do dawki podtrzymującej wynoszącej od 1 do 15 mg/kg masy ciała na dobę^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – Dawka początkowa, dawka w okresie zwiększania i dawka podtrzymująca powinny być zmniejszone o około 50% u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby i o około 75% u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Lamitrin S może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:

• Ból głowy – Może wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów^[2].
• Wysypka skórna – Może wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów^[2].
• Senność – Może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów^[2].
• Zawroty głowy – Może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów^[2].
• Nudności lub wymioty – Może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów^[2].

Słownik pojęć

• Padaczka – Choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
• Zaburzenia afektywne dwubiegunowe – Choroba psychiczna charakteryzująca się skrajnymi wahaniami nastroju, od manii do depresji.
• Napady toniczno-kloniczne – Rodzaj napadów padaczkowych, które obejmują fazę toniczną (sztywność mięśni) i kloniczną (drgawki).
• Zespół Lennoxa-Gastauta – Rzadki, ciężki zespół padaczkowy, który zaczyna się w dzieciństwie.
• Monoterapia – Leczenie jednym lekiem.
• Leczenie skojarzone – Leczenie kilkoma lekami jednocześnie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku