Wskazania do stosowania leku Strattera: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Strattera, zawierający atomoksetynę, jest stosowany w leczeniu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Jest to schorzenie, które dotyka zarówno dzieci, młodzież, jak i dorosłych. Strattera jest częścią kompleksowego programu leczenia, który obejmuje również metody niefarmakologiczne, takie jak poradnictwo i terapia zachowań[1][2].
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Strattera jest wskazany w leczeniu ADHD u dzieci w wieku 6 lat i starszych, młodzieży oraz dorosłych. ADHD to schorzenie charakteryzujące się trudnościami w skupieniu uwagi, nadmierną impulsywnością oraz nadpobudliwością. Strattera pomaga w stabilizacji tych objawów, co może poprawić funkcjonowanie w różnych aspektach życia, takich jak szkoła, praca czy relacje społeczne[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Strattera zależy od masy ciała pacjenta oraz jego wieku. Lek można podawać rano w pojedynczej dawce dobowej lub w dwóch równych dawkach podzielonych: rano i późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem[1]. Dawkowanie dla dzieci i młodzieży o masie ciała do 70 kg rozpoczyna się od 0,5 mg/kg mc. na dobę, a dla osób o masie ciała powyżej 70 kg od 40 mg na dobę. Dorośli zaczynają od 40 mg na dobę[2].
Przeciwwskazania
Strattera nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na atomoksetynę lub inne składniki leku, u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), z jaskrą z wąskim kątem, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyń mózgowych oraz u pacjentów ze stwierdzonym guzem chromochłonnym nadnerczy[1][2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Strattera, lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stanu zdrowia pacjenta, w tym wywiad chorobowy oraz badania układu krążenia. Należy regularnie monitorować ciśnienie tętnicze krwi i tętno, szczególnie po każdej modyfikacji dawki[1]. Pacjenci z chorobami serca, wątroby, niskim ciśnieniem krwi, reakcjami psychotycznymi, stanami maniakalnymi, agresją, wrogością, napadami drgawek oraz innymi schorzeniami powinni być szczególnie ostrożni[2].
Działania niepożądane
Najczęściej występujące działania niepożądane u dzieci i młodzieży to ból głowy, ból brzucha, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, senność, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi oraz przyspieszenie tętna. U dorosłych najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy, zmniejszenie łaknienia, bezsenność, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi oraz przyspieszenie tętna[1][2].
Słownik pojęć
- ADHD – Nadpobudliwość psychoruchowa z deficytem uwagi, schorzenie charakteryzujące się trudnościami w skupieniu uwagi, nadmierną impulsywnością oraz nadpobudliwością.
- Atomoksetyna – Substancja czynna leku Strattera, stosowana w leczeniu ADHD.
- Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i innych chorób psychicznych, które mogą powodować ciężkie działania niepożądane w połączeniu z atomoksetyną.
- Jaskra z wąskim kątem – Choroba oczu charakteryzująca się zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.
- Guz chromochłonny nadnerczy – Nowotwór nadnerczy, który może powodować nadmierne wydzielanie hormonów stresu.
Strattera jest lekiem stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Lek ten pomaga w stabilizacji objawów ADHD, takich jak trudności w skupieniu uwagi, nadmierna impulsywność i nadpobudliwość. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta i jego wieku. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie dokładnej oceny stanu zdrowia pacjenta, a w trakcie terapii regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi i tętna. Strattera nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na atomoksetynę, przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy, z jaskrą z wąskim kątem, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyń mózgowych oraz u pacjentów ze stwierdzonym guzem chromochłonnym nadnerczy. Najczęściej występujące działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, senność, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi oraz przyspieszenie tętna.














